Heimwee naar JO10-1

Lang niks gehoord van JO10-1. Genoeg te vertellen nu de tweede seizoenshelft vol is losgebarsten. Trainers Luke en Jesse waren een paar weken op stage in Zuid Afrika en kwamen deze week vervroegd terug. Met een vaag “Fishermans Friend”-verhaal waar niemand een touw aan vast kon knopen, motiveerden ze hun versnelde retour.

De bibberende bovenlipjes en waterige oogjes verraadden dat ze waren overvallen door ouderwetse heimwee naar hun jongens. De permanente stroom aan succesverhalen onder de interim-coaches Marc en Michael, gevolgd door de zegereeks van onder leiding van sluwe vos Wiepke, was Luke en Jesse te veel geworden.

Zaterdag stonden ze weer langs de lijn bij Reigers Boys en zagen hoe hun mannen een 2-0 achterstand ombogen in een klinkende 2-3 overwinning. Er gaat niks boven Heerhugowaard in de heerlijke voorjaarszon.

HBC Voetbal

Na afloop moest dit mooie moment even worden vereeuwigd met een teamfotootje, maar de scheidsrechter van dienst wilde daar een stokje voor steken. “Het hele programma zou onherstelbare vertraging oplopen.”  Hij hield de bal steeds pesterig voor de lens, wat aanvankelijk voor wat animositeit zorgde, maar uiteindelijk tot een extra memorabele teamfoto leidde voor boven het bed van de beide coaches.

Amin zorgde voor het grote voetbal hoogtepunt door bijna te scoren met een fabuleuze Ronaldo omhaal. JO10-1 moedigde na afloop nog even HBC JO15-1 aan bij hun spannende degradatie-duel, tot de fraaie 1-1 van Jairo, maar zonder hun support liep het helaas minder goed af.

Wiepke, nogmaals bedankt en Jesse en Luke welkom terug!

Gustaaf Weber