35 jaar HBC Voetbal

Jubileum Weerklank 1937

HBC Voetbal35 jaar HBC – ons feestnummer – het voorwoord

35 jaar is het geleden dat in de oude vereniging “Heemstede”, H.B.C.’s grondvesten werden gelegd. Het bestuur meende dit feit niet onopgemerkt te mogen laten voorbijgaan. Aan onze commissie viel de eer te beurt de feestelijkheden hiervoor te mogen organiseren. Een van de punten die wij daarbij moesten overwegen was : op welke wijze zullen wij uiting geven aan de feeststemming, welke er ongetwijfeld rondom dit feit zou bestaan ! Onze commissie meende dat voor deze keer het cluborgaan daarvoor de aangewezen plaats was. Dit te meer nog omdat dit het eerste jubileum is, wat H.B.C. herdenkt sinds de uitgave van haar clubblad. Maar ook omdat onzes inziens het orgaan toch de spreekbuis der vereniging moet zijn in alle omstandigheden, zowel in vreugde als in leed. Welnu, het is in deze gedachte dat wij U dit feestnummer aanbieden. U zult daarin vinden het feestprogramma dat bij deze gelegenheid is samengesteld en waarvan reeds een gedeelte is afgewerkt. Verder de gevoelens van diverse personen welke H.B.C. in haar doen en laten van nabij volgen ofwel gevolgd hebben. Wil dit alles eens rustig en met aandacht lezen, en U zult, daarvan zijn wij overtuigd, ervaren, dat zij op haar verleden trots kan zijn. Dat zij bij de herdenking van dit zevende Lustrum op een peil staat dat ten voorbeeld mag gesteld worden. Maar ook dat zij voor de toekomst nog een belangrijk werk in zich draagt. Haar werk is immers jeugdwerk. Welnu als U dit zó wilt lezen, zal Uw sympathie voor haar zo mogelijk groter zijn geworden met, naar wij hopen, een drang om dit op een of andere wijze te gelegener tijd, in welken vorm dan ook, tot uiting te brengen. Haar arbeid verdient dit. Dan zal tevens bereikt zijn het doel, waarvoor wij U mede dit feestnummer hebben aangeboden.

Heemstede September 1937 De feestcommissie

35 jaar HBC – Waarom feest ? – door H.J. Kooyman, geestelijk adviseur

Omdat H.B.C, vijf en dertig jaar “bestaat, zult U zeggen. Ja, maar dat is nog geen reden om feest te vieren, als daar niet “bij komt, dat haar bestaan ’n zegen is geweest voor Heemstede. Maar, dat is het inderdaad ! Want hoeveel jongens en jonge mannen zouden, als er geen katholieke sportvereniging was geweest , in neutrale clubs verzeild en dan tot onverschilligheid in het geloof vervallen zijn ? Maar er is nog meer. Niet alleen wordt in ’n katholieke vereniging dat gevaar vermeden, maar de sport wordt er ook zo beoefend, dat ze juist ’n goede invloed uitoefent op de beleving van het geloof : het is een oefenschool voor zelfbeheersing en naastenliefde, het vormt mannen van ’n sterke wilskracht, die hen ook buiten het voetbalveld door alle moeilijkheden zal heenslaan om het ware doel te bereiken. Welnu, H.B.C., is zulk ’n katholieke vereniging, waarin door het ijverige bestuur in vlotte samenwerking met de leden ernstig gestreefd wordt om de katholieke beginselen gelding te brengen, zodat de sport bijdraagt zowel tot ontwikkeling van ’t lichaam als tot vorming van de geest. Na een goed jaar het verenigingsleven van de binnen- en buitenkant te hebben gadegeslagen, kan ik oprecht getuigen, dat er over het algemeen in H.B.C. een goede geest heerst, zodat de vereniging inderdaad een zegen kan genoemd worden voor Heemstede en omgeving. Met recht wordt er dus feest geviert in de kerk en daarbuiten om uiting te geven aan onze echt-katholieke gevoelens van dankbaarheid en levenslust, temeer nog omdat een feest de onderlingen saamhorigheid versterkt. En dat heeft iedere vereniging nodig, voor al ’n sportvereniging, want daarvan hangt haar groei en bloei en succes af ; dat leert de ondervinding en ook de H. Schrift, waar geschreven staat : ”de geest alleen maakt levend”. Laat ik besluiten met ’n hartelijke gelukwens aan bestuur en leden van H.B.C., waarvan ik de eer heb te zijn: de geestelijke adviseur.

35 jaar HBC – Proficiat – door Deken v.d. Tuyn

Met het zevende lustrum van H.B.C. mijn oprechte gelukwensen. Zeven is wel een heilig getal, maar 35 jaar bestaan van een katholieke organisatie is op zich nog geen titel om groots feest te vieren, alleen een vereniging grijpt deze gelegenheid dankbaar aan om naar buiten te laten zien, dat men er wezen mag. En dit kan inderdaad van H.B.C. worden gezegd. Zij staat midden in het katholieke leven van Heemstede, heeft aller sympathie, en vooral gewonnen het hart van onze jongens ; voor hen is er maar één H.B.C. ! Moge dit zo blijven, moge zij handelen steeds overeenkomstig de richtlijnen der kerkelijke Overheid, -sportief eerste klas werk leveren, dan zal in Heemstede ook blijven tot in lengte van dagen : één H.B.C. – Proficiat !

35 jaar HBC – Berkenrode – door Mr. Bomans

De parochie, de Heemstede – Berkenrode Combinatie en het huis Berkenrode, vormen te zamen een driehoek, die de herinnering levendig houden aan een stuk Hollandse geschiedenis, thans in het schone Heemstede opgegaan, doch hetwelk niet teloor mag gaan, ware het alleen reeds om den strijd Onzer Berkenrodevaderen tijdens de Reformatie… doch ik ga ver uit boven, het Zevende lustrum van H.B.C…. Ga ik ? Wordt een traditie van Berkenrode niet voortgezet ? Is het de Heemstede – Berkenrode – Combinatie niet, die de geel – witte vlag hoog houdt en doet wapperen boven Berkenrode’s aloude landen ? Zit niet juist daarin de schoonheid der Combinatie, dat zij Katholiek is en een der Roomse pronkjuwelen van ons sportieve Bisdom? Is het niet steeds de glorie geweest van de kranige H.B.C. ers dat zij prachtige voetballers waren en zijn toch bovenal rasechte katholieken ? Laten wij te zamen de onaangetaste Katholieke roem van Berkenrode hoog houden, laten wij de driehoek handhaven : de parochie, H.B.C. en de bewoner van BERKENRODE

35 jaar HBC – 1902-1937 – door Henri Putter, voorzitter D.H.B.V.

Als ik mij goed herinner bestaat er een bestuursafspraak om bij jaarfeesten en lustrums van onze verenigingen geen bijdragen meeï te leveren voor de Feestnummers. Het is nu eenmaal niet meer mogelijk om de 200 verenigingen in onze Jiocesanen Haarlemsen Bond op dit punt te bevredigen’. Moeilijker is het wanneer een oud-gediende het verzoekt ! Ik kan dan moeilijk wijgeren Laat ik beginnen met een hartelijke en welgemeende felicitatie aan het Bestuur en Geestelijke adviseur en leden van deze mooie vereniging H.B.C. een naam waar een goede klank in zit in de Katholieke sportbeweging van Nederland. Een actief Bestuur steeds nieuwe plannen uitwerkend om alles te vervolmaken. Een ver. waar het spelpeil zeer goed is. Mag ik de wens uitspreken, dat dit alles nog vele jaren zo mag blijven. Dan zullen er bij de honderden trouwen aanhangers zeer zeker nog velen bijkomen om getuigen te zijn van faire en prachtige wedstrijden in het gezellige Heemsteedse sportpark.

35 jaar HBC – Feestklanken bij een 35 jarig bestaan – door Jac. Boot, voorzitter R.K.H.V.B. District Haarlem

Het verheugt mij in de gelegenheid gesteld te worden, om in Uw veelgelezen clubblad een feestwoord te mogen schrijven! En dan wil ik, als vertegenwoordiger van alle R.K. Haarlemse voetballers allereerst mijn oprechte gelukwensen aanbieden bij dit prachtige feit. Hier is werkelijk alle reden om feest te vieren. Met welk een grote genoegdoening kunnen de vorige en huidige bestuursleden en leiders Uwer vereniging op hun werk terugzien. Het is mij dan ook een voorrecht te mogen verklaren, dat het district Haarlem trots is een vereniging als H.B.C. te bezitten. Met welk een geestdrift en activiteit is er vooral de laatste jaren door U niet gewerkt. Vele opofferingen zijn voor de goede zaak gebracht, maar de voldoening hebt gij, dat thans bij dit 35 jarig bestaan gij kunt getuigen een der grootste en sterkste verenigingen te bezitten van ons land. Sterk in aantal, sterk in spel, en Sportiviteit maar vooral sterk in organisatie. Durf en volharding toonde Uw vereniging, zie b.v. de schitterende terreinaccomodatie welke zich kan meten met de beste in ons land. Niet alleen voor Uw eigen vereniging toont gij Uwe belangstelling, maar deze ging ook uit naar het algemeen belang onzer voetbal- en sportorganisaties. Nooit toch heeft ons district een vergeefs beroep gedaan op de medewerking van H.B.C. Wij spreken dan ook den wens uit, dat het Uw vereniging gegund moge zijn de huidige leiders nog langen tijd in Uw midden te mogen hebben. Dit geeft ons bij voorbaat de overtuiging dat het Uw vereniging voor den wind blijft gaan. Leden van H.B.C. blijft Uw club trouw, verleent volle medewerking aan Uw bestuur, helpt Uw vereniging op een steeds hoger peil te brengen, in ’t belang onzer gehele R.K. Voetbalorganisatie.

35 jaar HBC – Radio Journaal – door P. Olthoff

Hoewel ik nog niet zolang tot de inwoners van Heemstede behoor, heb ik toch gelegenheid genoeg gehad te ervaren, van hoeveel betekenis H.B.C. voor het katholieke leven hier is. En dat is geen wonder. Wie maar enigszins op de hoogte is met de grote plaats die de sport in onzen tijd inneemt en van de waarde, die aan goede sportbeoefening moet worden toegekend, hij zal grif erkennen, dat elke grote plaatselijke vereniging zich een bepaalde sfeer schept, dat zij rondom zich heen een zekeren invloed uitoefent, die verder reikt dan het sportveld. Niet alleen de verrichtingen, de sportprestaties zijn het die aan de vereniging een groter of geringer aanzien geven,maar veelmeer de wijze waarop de sport beleefd wordt, de manier waarop de sport wordt ingeschakeld in de algemene vorming. Dit is van het grootste belang en daarvoor zijn principiële verenigingen noodzakelijk, Die in den katholieken geest geleid, de beste waarborgen bieden, dat bij hen alle belangen veilig zijn. Goede sportbeoefening zal niet nalaten een gunstigen invloed uit te oefenen op haar beoefenaren zowel naar lichaam als ziel terwijl ze bovendien rondom zich heen een schare van belangstellenden zal kweken, die hun onontbeerlijke steun zullen geven. Ook degenen die met de jeugdleiding zijn belast, hebben ingezien en begrepen van hoeveel waarde en betekenis de sport en de lichamelijke opvoeding zijn en hieruit is gegroeid een samenwerken tussen jeugd- en sportbeweging, hetwelk niet anders dan de jeugd ten goede kan komen. Is derhalve een goede sportvereniging van veel belang door de invloed, welke zij kan uitoefenen op haar junioren en leden, alsmede op haar naaste omgeving, dan mogen we Heemstede gelukkig prijzen, waar H.B.C. nu vijf en dertig jaar lang haar zegen rijk werk op dit gebied verricht. Het moet inderdaad voor ouders en opvoeders een grote geruststelling zijn te weten, dat hun jongens, hetzij groot of Kiem, hun sport kunnen beoefenen in een voor hen passend milieu en dit biedt hun H.B.C. De Heemsteedse combinatie heeft een lange staat van dienst achter den rug, maar is nog in haar volle, manlijke kracht, een kracht en sterkte die wij haar nog heel lang toewensen in het belang van onze katholieke voetbalbeweging en ook in het belang van Heemstede en haar sporters.

35 jaar HBC – Ons Fiere H.B.C. – door R.J. de Grood – Voorzitter I.V.C.B.

Graag aanvaard ik de uitnodiging om in dit feestnummer enkele losse gedachten neer te schrijven. En des te liever omdat de vereniging H.B.C. hier openlijk den dank verdient van den I.V.C.B. voor de wijze waarop ze in steeds goede harmonie met den bond heeft samengewerkt en een levend stuk propaganda is geweest voor de katholieke sportgedachte in het algemeen. De tijd is voorbij waarin de intelectuelen op de sport als op iets minderwaardigs neerzagen. Men heeft begrepen dat ook de sport een bepaalde paedagogische en sociale functie verrichten kan. Hét is maar de vraag op welke wijze de sportvereniging wordt geleid en de sport wordt begrepen. Hierin nu heeft de katholieke sport verder strekkende tendenzen dan de neutrale, omdat wij niet de sport bedrijven “om de sport” – welk een loze leuze ! en welk een voosheid – maar omdat we de sport dienstbaar willen maken aan onze hogere belangen. De sport zal bij ons altijd een middel blijven ! Ze kan geen doel zijn. Maar dan een middel, dat in onze tijdsomstandigheden een zeer bijzonder karakter heeft. Elk tijdvak heeft aan de tijdgenoten steeds zijn eigen ontspanning geboden. Het is niet nodig de historie hierover uit te rafelen. Onze tijd kent de sport als een geweldig omvangrijk ontspanningsmiddel. Als katholieken mogen we die middelen niet wegwerpen en ons gaan opsluiten in een geharnaste onthouding aan hetgeen deze tijd biedt. Maar als levende mensen van vlees en bloed grijpen we die middelen aan en trachten ze diensbaar te maken aan de opvoeding der jeugd en ze te vormen tot een aangename functie in ons leven. De katholieke opvatting van de sport eist dan ook van de leiders en de beoefenaren bezinning ! In de hiërarchie der waar den staat de sport wel is waar op geen hoge trap, maar dat mag voor ons geen reden zijn om de sport “te laten schieten”. Zo begrijpen ook onze verenigingen haar taak. En we leggen, bij gelegenheid van dit 35 jarig feest van onze kloeke Heemsteedse vereniging, graag een krans van dankbaarheid neer aan de voeten van de leiders, die in het begin van deze eeuw hun taak zó hebben begrepen. Moge de jubilaresse nog lange jaren een sieraad zijn van de katholieke sportwereld in het algemeen en van den I.V.C. het bijzonder.

35 jaar HBC – Uit Zaanstad – door G.Kruyver

Met vreugde namen wij kennis van het feit, dat “H.B.C.” het 35 jarig bestaansfeest viert, en hiermede een periode afsluit, welke erop wijst, dat de vereniging tot de pioniers van het Nederlandse voetbal behoort. Het pleit voor de leiding, en het is een verdienste van de leden, dat ondanks deze ouderdom de vereniging tot de leidende verenigingen van ons diocees behoort, ja zelfs, getuige het deelnemen aan de laatste kampioenscompetitie, tot de leidende katholieke verenigingen van ons land. Zouden wij hier geen verband mogen leggen met het feit, dat H.B.C. zelf steeds de bondsleiding hoog gehouden heeft, en zich steeds toonde een vereniging, welke wist de organisatorische weg te bewandelen ? Wij menen zulks bevestigend te mogen beantwoorden, en in verband is ons medeleven in het huidige feest wel verklaard. Moge de goede geest, welke in H.B.C. heerst zich bestendigen, moge de vereniging zich in een steeds groter bloei verheugen, dan zal zij blijven, wat zij tot dusver steeds geweest is, een hecht fundament van Onze Diocesaan-Haarl.-Voetbal-Bond.

35 jaar HBC – door Pastoor J.E.M. Brinkman

Het jubilerend H.B.C. vraagt mij een kleine bijdrage voor het clubblad bij de herdenking van haar 35- jarig bestaan. Gaarne wil ik hieraan voldoen, omdat ik als eerste Geestelijke adviseur, na reorganisatie van R.K. Vereniging, de eerste levensjaren mocht meemaken. In ’t algemeen was het jeugdwerk hier in de parochie geen levensvatbaarheid beschoren. Alleen de sport en met name de voetbalclub H.B.C. trotseerde die stelling. Belangstelling en meewerking was echter heel schaars. Het heette een noodzakelijk kwaad zo’n club, die veel geld vroeg, weinig nut stichtte. Opvoedende kracht werd haar helemaal niet toegeschreven. Maar ook hier zou gelden het spreekwoord : les idée de marchent ! De Bestuursleden, flinke Roomse mannen, die hun Katholieke beginsel ook op ’t sportveld in actie wilden brengen, hielden stand, en werkten en sloofden. En nu blijkt zonneklaar de levensvatbaarheid der Katholieke jeugdbeweging, de voetbalbeweging niet het minst; haar innige banden van belangstelling, meewerking en samenwerking zijn thans gesnoerd aan het grote parochieleven. De finantiele offers zijn rendabel geworden, ja zelfs het edele wordt ingezien, een noodzakelijk goed is nu haar praedicaat, en de opvoedende kracht wordt steeds meer gewaardeerd van de goede Roomse sport, die het jubilerende H.B.C. steeds als haar ideaal hooghield. Wat H.B.C. in haar bestaan sportief gepresteerd heeft, is enorm; de onderscheidingen en overwinningen zijn schier ontelbaar. ; quantitatief wekt zij de naijver op, en qualitatief is zij in de Westl. afdeling nummer één, interdiocesaan behoort zij tot de favorieten. Het volgende seizoen moge zij zijn Kampioen van de R.K. Federatie. Aan O.L.Heer allen dank, een felicitatie aan de Parochie, Three cheers voor het wakkere Bestuur en enthousiaste leden van H. B. C.

35 jaar HBC – aan een voortrekker – door M.J.H. Verstegen, Secretaris R.K.F. en I.V.C.B.

Of dit opschrift een vergissing is ? Neen geachte lezeres of lezer uit den ons bekende H.B.C. kring, ik zal het niet hebben over de verkennerij. Maar wel over een der voortrekkers uit onze katholieke voetbalbeweging – over H.B.C. Of is U niet met mij van oordeel dat H.B.C. ! den naam van voortrekker in de katholieke voetbalbeweging verdient ? Toch zeker meer dan dien van OUBAAS ondanks zijn 35 jaren. Het kampioenschap van West II vorig jaar op een schitterende wijze behaald, bewijst wel dat deze 35- jarige nog vol jeugdig vuur ons mooie voetbalspel speelt. H.B.C. voortrekker door de goede organisatie de vereniging niet minder dan door het goede spelpeil van het eerste elftal. Dat is een regelmatige propaganda voor de katholieke sportorganisatie. En als men in onze kringen gaarne wijst naar H.B.C. als club die wel de belangstelling van het publiek trekt, dankt H.B.C. dat naast andere gelukkige omstandigheden aan het regelmatig behoorlijk spelpeil van het eerste elftal, aan de spannende en goede wedstrijden op het prettige H.B.C. terrein met zijn knusse accomodatie. Daarom voortrekkend H.B.C. van harte geluk gewenst bij de viering van het zevende lustrum. Moge H.B.C. ook de komende jaren blijk geven te behoren tot de garde van voortrekkers die onmisbaar is in onze beweging.

35 jaar HBC – Bij het 7e lustrum – N.J.v.d. Linden – oud Voorzitter

Wanneer ik gevolg geef aan Uw verzoek om een artikeltje voor Uw feestuitgave,waaraan ik gaarne voldoe, gaan mijn gedachten onwillekeurig terug naar het verleden. Bij die overpeinzing gaan tal van personen en feiten aan mijn herinnering voorbij. Enkele belangrijke feiten stip ik hierbij aan. Ik denk aan de oude vereniging “Heemstede” waar toch het fundament van de tegenwoordige combinatie werd gelegd, en waarin ik als jong broekie actief aan het spel deelnam. Aan de vereniging ”Berkenrode” bestaande uit R.K. voetballers, wat toen al in de richting wees van de behoefte, om ook bij het beoefenen der sport, een principiële organisatie te hebben. Voorts van de fusie, waartoe beide verenigingen door harde noodzaak werden gedwongen, en waaruit de “Heemstede-Berkenrode-Combinatie” ontstond ; een feit waarvan ik oorspronkelijk tegenstander was, maar later is gebleken van grote betekenis te zijn geweest. Maar bovenal komt in mijn geheugen terug, het kan welhaast niet anders, de tijd dat ik als bestuurder Uw vereniging mede mocht leiden. Vooral het moment waarop in Heemstede de Roomse vaan op het voetbalveld werd geplant, m.a.w. de vereniging zich reorganiseerde in Rooms katholiek en ging spelen in katholiek verband. Ik acht het vandaag nog een voorrecht daaraan te hebben mogen medewerken. Niet dat het pad nu direct over rozen ging. Integendeel, veel en groot waren de te overwinnen moeilijkheden. Haar juist toen heb ik geleerd, dat waar men zijn arbeid stelt onder hogere motieven, men elkaar dan tot steun kan zijn. En deze hogere motieven werden zo juist uitgedrukt in het devies : wij hebben de sport niet om de sport, maar wij hebben haar voor onze Roomse jongelui. En hier ligt volgens mijn vaste overtuiging de oorzaak dat de vereniging in meer dan één opzicht succes heeft mogen boeken, en dat zij is geworden een vereniging met een reputatie die gerust als voorbeeld kan dienen. Ik acht mij gelukkig daaraan een bescheiden aandeel te hebben mogen bijdragen en met vreugde mag ik constateren dat die arbeid niet tevergeefs is geweest. Mijn hartelijke gelukwensen bij het bereiken van dezen mijlpaal, en een wens. Blijf, zo zou ik U willen toeroepen, op en weg voortgaan, Hij is den meest goeden. Uw werk is alhoewel niet geheel, voor een groot gedeelte jeugdwerk. En wie aan de jeugd werkt, werkt aan de toekomst. En onze katholieke jeugd is de zorg hieraan besteed, méér dan waard. Dit moge U een stimulans zijn bij Uw verdere arbeid, Godes zegen zij daarbij wederom in ruime mate Uw deel. Moge zo Uw werk, hetwelk den steun alle katholieken verdient, voortgaan tot in lengte van dagen. Tot heil en voldoening van U allen.

35 jaar HBC – H.B.C. is katholiek – door J.P. van Zon pr. – District adviseur der R.K. Sportbeweging van district Haarlem

De opvattingen over sport zijn zeer variërend en de waardering ervan hangt af van het standpunt, waarop men zich stelt en van de levensbeschouwing, welke men er op na houdt. Het zou te ver voeren die verschillende standpunten en levensbeschouwingen te bezien in haar toepassingen op het sportleven. De Katholieke levensbeschouwing, waartoe ik mij beknopt zal bepalen, is : de erkenning van den Drieênige God, onzen schepper, van Wien wij het volkomen eigendom zijn en dus ook volkomen afhankelijk en Wiens heilige wil wij moeten volbrengen. God heeft zijn wil één hoofdbestemming gegeven en dat is geen andere, dan Hem te dienen. Dat is dus plicht van den mens. Door het vervullen van deze plicht heiligt de mens zich en wordt hij gelukkig. Er is nog méér. Door het H. Doopsel heeft God ons opgenomen en door het H. Sacrament der Biecht, misschien, heropgenomen in het leven der genaden. Dit is een voorrecht, een uitverkiezing welke den mens siert, en verheft tot de bovennatuurlijke orde maar dat tegelijk ook plichten meebrengt. In al onze levensuitingen moet deze levensbeschouwing worden verwezelijkt. Beschouwen alleen is niet voldoende. Ons katholiek – zijn – is inderdaad een “zijn” Katholiek zijn is geen versiering, geen naam alleen, geen mantel of iets van dien aard. Het katholiek zijn doordringt ons wezen. Een goed katholiek mag dus geen wezen zijn met vele aangezichten, iemand die katholiek doet onder katholieken of als het hem uitkomt, maar zijn katholiek zijn aflegt of verbergt als het niet uitkomt. Dat is hoogstens een naamkatholiek dus feitelijk geen katholiek. Wanneer in alle levensuitingen onze levensbeschouwing verwezelijkt moet worden, dan moet dat ook in het sportleven. Dat wil niet zeggen, dat een katholiek er een eigen manier van speltechniek op na houdt, dat hij op eigen manier den bal trapt of samenspeelt of een corner neemt of doelpunten maakt of niet maakt. Dit betekent wel, dat een katholiek onder alle opzichten zijn sportbeweging moet instellen op zijn hoofddoel. Dat wil zeggen, dat hij in de sportbeoefening alles dient te vermijden wat hem van zijn doel afhoudt en alles dient te doen, wat hem nader tot zijn doel brengt. Niet alleen moeten gevaren voor zijn geloof en deugdleven zoveel mogelijk worden opgeheven, maar de sportbeoefening moet hem beter mens maken.
Het beginsel in de sportbeweging: eerst sport dan katholiek of, sport heeft niets met het geloof te maken, is dus voor den katholiek een onaanvaardbaar “beginsel, ook al wordt het door vele katholieken gehuldigd. Beginsel en beginselbeleving is alles; levensbeschouwing en levensuiting in alle opzichten horen bij elkaar. Deze beschouwing dwingt nog te meer waar we te doen hebben met een jeugdbeweging waarin alles moet benut worden om onze jeugd op te voeden tot oprechte katholieken. De sport kan ontzettend veel bijdragen tot de goede godsdienstige en zedelijke vorming van den mens, zij kan ook veel kwaad doen en veel in het jeugdig en ongevormd zieleleven van den jongen mens verwoesten. Hier hangt alles af van de leiding welke er wordt gegeven. Daarom is een vereniging met den naam van katholiek, nog niet altijd een goede katholieke vereniging. ‘. ‘Het standpunt dat de leiding inneemt is van het hoogste belang.- Het strekt de jubilerende vereniging H.B.G, tot eer, dat zij haar taak goed begrepen heeft, en dat zij voor alles wil zijn een katholieke vereniging. H.B.C. is een duidelijke demonstratie van het feit, dat principieel opgezette sportbeoefening niets afdoet aan de waarde van de sport, noch dat zij de beoefenaars maakt tot een stelletje kwezels of kniesoren. Principiële sportbeoefening maakt van de sport iets moois, iets verhevens en van het samenzijn in sportverband een voortdurend feest. Omdat H.B.C. haar taak hoog opvat en in alles principieel wil zijn vindt je er een aangename, prettige, sportieve, vriendschappelijke, bereidwillige geest. Omdat H.B.C. principieel wil zijn sprankelt het er van katholiek leven. Telkens als je met H.B.C. in contact komt voel je dat intuïtief aan. Wat een heerlijke hulp maar ook welk een geruststelling voor de ouders een vereniging te bezitten, welke zó de hoogste belang en harer leden weet te verzekeren én waar zij hun jongens veilig weten. H.B.C. zet Uw traditie voort. Het is een goede en zij heeft U tot bloei gebracht en tot hoog spelpeil. Zij werkt hierdoor krachtig mee aan den bloei van het katholiek leven in de Heemsteedse parochies – gij beoefend daarmede een mooi apostolaat. Geluk met Uw 35 jarig bestaan! Mogen er nog vele jaren van opgewekt katholiek sportleven volgen. God geve het – gij werkt er voor – allen bidden wij er om.

35 jaar HBC – H.B.C. jeugdvoetbal – door J. de Wildt

Een artikeltje schrijven voor het feestnummer is niet zo heel eenvoudig en juist over het mij opgegeven onderwerp wel het allerminst. Dat zou me blijken als ik na zoiets in elkaar getimmerd te hebben de copie van den Redacteur van het feestnummer terug ontving met de opmerking : ’t Valt niet in de toon!- ( een mooie term voor : Er deugt niet veel van ) Begrijp toch, dat een feestnummer ééntonig ( in de goede zin natuurlijk ) moet zijn ”HISTORIE is een eerste vereiste,” Ik voelde, dat m’n gezicht een vraagteken vorm aannam. “Maar de jeugdvoetbal bestaat toch pas …… “. “Hindert niet” werd me geantwoord”, dan schrijf je maar wat er niet was. Wat er niet was !
Nu 35 jaar geleden. Een ware feeststemming kwam aanwaaien. Wat er niet was en nu is, H.B.C. een model-vereniging. Door moeizame arbeid van verschillende opvolgende Besturen, niet het minst onder leiding van het tegenwoordige, groeide uit een kleine neutrale voetbalclub dit instituut van modern Katholiek jeugdwerk. W at vooroordelen in de loop der jaren uit de weg werden geruimd wat taai geduld en doorzettingsvermogen nodig was om dit te bereiken weten zij, die deze omzetting meemaakten allerbest. Voor buitenstaanders zijn de resultaten daar om te bewijzen, dat het werk met succes werd bekroond. Nu staat daar H.B.C., onze vereniging, die toonaangevend is in ons district en ver daarbuiten. Als dan later de katholieke sport door de kerkelijke overheid met recht genoemd wordt als een voornaam onderdeel van het katholieke jeugdwerk dan getuigt de op richting van de afdeling jeugdvoetbal wederom van een juist inzicht. Hierdoor toch worden onze jongens zo jong mogelijk opgevangen en spelender wijze gebracht, waar ze nu en later thuis behoren. Met stijgend succes wordt op vrije woensdag- en Zaterdagmiddagen in Kerst- en Paasvacantie gevoetbald en athletiek beoefend onder de vlag van H.B.C. Dank zij de spontane medewerking van de bekende Eerw. Broeders is de leiding ook hier in goede had den en is het voor vele ouders een geruststelling te weten, dat hun jongens onder deskundige en zorgzame leiding hun vrije middagen doorbrengen. Ik moest schrijven over de Jeugdvoetbal, die er toen niet was, maar er nu is en laten we hopen tot aan lengte, van dagen in stand zal kunnen worden gehouden tot heil van de Katholieke jeugd, tot steeds groter bloei van H.B.C. Mijn wens, welke ik bij dit 35 jarig jubileum het Bestuur gaarne aanbied.

35 jaar HBC – een gelukwens – door J.W.A. Schumacher, voorzitter supportersvereniging

Bij het 35 jarig bestaan van de, niet alleen in Heemstede maar in het gehele land, zo sympathieke club H.B.C. past een hartelijk woord van gelukwens. Al woont onderget. slechts 8 jaar in Heemstede, toch heeft hij zich in deze jaren persoonlijk kunnen overtuigen van het vele goede dat van deze club uitgaat. Een bestuur, met aan het hoofd een voorzitter die er wezen mag, dat er voor waakt, dat de sportieve geest tussen de leden onderling gehandhaaft blijft en er tevens voor zorgde, alle elftallen op een zodanig peil te brengen, dat andere clubs hun beste beentje voor moeten zetten, om tegen een elftal van H.B.C, een goed resultaat te bereiken. Nu moet U geachte lezer of lezeres niet direct zeggen, ja maar waarom is het Ie elftal dit jaar dan geen Landskampioen ge worden, dan antwoord ik daarop, iedereen heeft v/el eens een in zinking, niet alleen een elftal, maar ook U en ik, doch houdt dan tevens voor ogen, dat zulks niet het geval was of is met de Vereniging op zichzelf. Deze staat nog altijd even krachtig als of zij pas in het eerste jaar van haar oprichting is hetgeen U zelf kan constateren. Daarom hulde aan H.B.C. en ik voeg er aan toe, blijf zo doorgaan, dan verdient U niet alleen de hulde van allen, welke reeds hun sympathie aan U hebben gegeven, maar ook van hen, welke de Roomse sport op heden nog niet voor 100% toe juichen.

35 jaar HBC – blymoedig verder – door Dr. Droog

Ik herinner mij nog als de dag van gisteren, dat Pastoor Yzermans z.g. den eersten bal aftrapte. Heel veel is sedert dien gebeurd in onze Heemsteedse samenleving en vooral op sportgebied is een grote vooruitgang gemaakt. Ik heb het voorrecht gehad dit alles van nabij te mogen volgen. Daarom verheugt het mij zo bij de herdenking van het 35 jarig bestaan van H.B.C. dit in herinnering te kunnen brengen. Er is hard gewerkt, al dien tij en er is veel goed gedaan door deze R.K. Sportorganisatie. Want laten we toch vooral niet vergeten -en gelukkig raakt men hiervan hoe langer hoe meer overtuigd in onze kringen- dat voor een gezonden geest een gezond lichaam een eerste vereiste is. Dat is een waarheid, die al ten tijde van de grijze oudheid gold en ook voor onze tijd nog niets van haar kracht heeft ingeboet. De sport kan zeerveel bijdragen tot de verbetering van de volksgezondheid. Maar dan moet de sportbeoefening ook geschieden onder verstandige leiding, welke excessen voorkomt en zorg draagt voor een toepassing van gezonde beginselen daarbij. Ik weet dat dit alles in goede handen is bij H.B.C. Daarom spreek ik hier uit volle overtuiging mijn heilwensen uit bij gelegenheid van dit zevende lustrum. Gods besten zegen en blijmoedig verder ! En mochten er ooit moeilijkheden komen, leert dan van Uwe voorgangers, jubilerende Bestuursleden, dat die er zijn om overwonnen te worden en dat wel op de meest sportieve wijze. Zo is H.B.C. groot geworden en zo zal zij ook de waarborgen in zich dragen groot te blijven

35 jaar HBC – door J.G.J. v.d. Horst – voorzitter

Had ik bij het 10 jarig bestaan van H.B.C. reeds het genoegen een bladzijde te wijden aan dat jubilé, zo is’t mij wel zeer aangenaam ook bij dit 7e lustrum wederom als voorzitter een artikel te schrijven. Bij al het lezenswaardige wat U bij het doorbladeren van dit feestnummer hebt ontmoet en waarin U bij het stijgen van de jaren het leven en bewegen in onze vereniging hebt kunnen beluisteren, zult U wellicht van dissonanten, deze passen ook niet in een feestnummer, niet horen. Hiermede wil ik niet zeggen dat deze er niet zijn, maar gij zult met mij eens zijn dat een vereniging als de onze met haar uitgebreid ledenaantal van minder goede dingen niet bevrijd blijft. Dat is niet mogelijk! Want al werkt een bestuur nog zo intens, dan zal er altijd iets te wensen over blijven. Gelukkig een bestuur dat dat “iets” werkelijk bereikt heeft. Of H.B.C. zover is? Ik zou zeggen wanneer ik de levensjaren van H.B.C. voor zover mij bekend, met haar wel en wee mijn gedachten laat voorbijgaan, wij zijn zover, althans zeer nabij. Maar wat wordt er en wat is er al niet gedaan om onze vereniging te vervolmaken, terreinaccomodatie, training, een eigen clubblad, clubavonden, jeugdvoetbal, athletiek, alles toch tot verfraaiing van onze beweging. Hoewel ik hier enkel de materialistische kant bezie en wat daartoe meewerkt heb genoemd, zou het onwennig klinken wanneer ik het voornaamste, hot godsdienstige, niet besprak. Het uiterlijk noemt men direct waar en kan men daarover spoedig een oordeel vormen, het innerlijke is’moeilijker te peilen, liaar al is ook dit tastbaar, dan is dat met betrekking tot onze ver. niet bij voldoende mate- waar tcnemen. Dit mag echter zijn oorzaak vinden vooral, in de hedendaagse jeugdvorming, de K.J.C., die met haar verschillende afdelingen als zuiver godsdienstige ver. werd aangemerkt. De tijd heeft geleerd dat oen wijziging noodzakelijk is, vooral ten opzichte van de sportbewoging. Wij mogen verwachten dat binnenkort de juiste lijn wordt aangegeven waarop wij het 8e lustrum zullen ingaan. “Wij dienen de sport niet om de sport maar wij willen de sport dienen om hoger te leven” Zó, zien wij H.B.C. Zo zag men haar vroeger, zo zien wij haar nú en in de toekomst. liet deze idee en in deze gedachte alleen kunnen wij verder bouwen. Zó eindigen wij ons 7e, zó beginnen wij ons 8e lustrum. Sporttechnisch, maar óók godsdienstig hoog! Tot dit doel werken én bestuur én leden én onze omgeving mee.

35 jaar HBC – programma

PROGRAMMA
VAN DE FEESTELIJKHEDEN BIJ HET 35 JARIG BESTAAN DER KATH. SPORTVER. H.B.C. NEDERLAAGWEDSTRIJDEN VOOR ALLE ELFTALLEN OP 8, 15, 22 AUG. EN 5, 12 SEPT.

TRIDUUM
7 OCTOBER: s’ avonds 8 uur opening van het TRIDUUM in de Parochiekerk O.L.V. HEMELVAART aan het Valkenburgerplein .
8 OCTOBER: s’ avonds 8 uur voortzetting van het TRIDUUM.
10 OCTOBER: Sluiting van het TRIDUUM in de Parochiekerk van den H. BAVO aan den Herenweg. Om kwart vóór 8 de H. MISS tot intentie der vereniging waaronder ALGEMENE H. COMMUNIE der leden Het TRIDUUM zal worden geleid door den Wel. Eerw. Heer Kap. H. KOOYMAN Geestelijk adviseur der vereniging en bestemd voor ALLE LEDEN, dus ook voor de Schoolleden. Ongeveer 9,00 uur GEMEENSCHAPPELIJK ONTBIJT in een der zalen v/h R.K.Verenigingsgebouw, eveneens v.allen.

RECEPTIE
VAN 1-2 UUR ZAL IN HET R.K. VER. GEBOUW GELEGENHEID GEGEVEN WORDEN DE JUBILERENDE VERENIGING TE COMPLIMENTEREN.

VETERANENWEDSTRIJD
12,30 – 2,00 “HEEMSTEDE” tegen “BERKENRODE”

EREWEDSTRIJD
2,30 uur tussen “WILSKRACHT (Amsterdam) en “H. B. C.” (Scheidsr. H. GRIJMANS)

PRYS UITREIKING
5,00 uur UITREIKING DER PRIJZEN VAN NEDERLAAG- EN EREWEDSTRIJDEN.

35 jaar HBC – ere comité

HOOGEERW. HEER J. M. V/D TUYN DEKEN V/D HAAG. Oud Pastoor St. Bavo te Heemstede.
ZEEREERW.HEER A. v. NOORT PASTOOR PAR. O.L.VR. HEMELVAART.
ZEEREERW.HEER CH. v. MIERLO PASTOOR PAR. ST. BAVO.
RECTOR A.v. ZON GEEST. ADV. V/H DISTRICT HAARLEM D. H. V. B. –
EERW.BROEDER GABRIËL DIRECTEUR HUIZE JOHAN BAPTIST DJ LASALLE.
Mr. J. B. BOMANS LID v. GEDEPQTEERDE STATEN MOORD HOLLAND.
Dr. E.A.M. DROOG WETHOUDER V/D GEMEENTE HEEMSTEDE.
WELED.HEER A.v.SAMBEEK AANNEMER HEEMSTEDE.
WELED.HEER P. OLTHOPF SPORTVERZORGER K. R. 0.
WELED.HEER J. KRAMER RIJKSACCOUNTANT HEEMSTEDE
WELED.HEER J.W.M. SCHUMACHER VOORZITTER SUPPORTERS VER. H.B.C.

FEESTCOMMISSIE

H. KOOYMAN, GEEST. ADV.
N.J. v.d. LINDEN, VOORZITTER
G.J. SMIT, SECRETARIS
J.M. de WILDT, PENNINGMEESTER
TH. v.d. HORST
P.G. SMIT
B. PLATTE
TH. LEUVEN
W.J. de BRUIN LEDEN
J.W. OOLDERS
J.G.J. v.d. HORST
S.A. MULDERS
J.P. DRIESSEN

Uit de jubileumweerklank 1937

35 jaar HBC – een stukje geschiedenis

“De secretaris zorgt natuurlijk voor de afdeling “Historie” in ons feestnummer van de ”Weerklank’ want hij is het best in de geschiedenis georiënteerd en dat is dan zijn bijdrage voor het welslagen van het feest.” Zo luidde ongeveer de opdracht van de feestcommissie aan ondergetekende en wat zou ik hier nu voor argumenten tegen in brengen ? Het “geen tijd” zou misschien wel niet geheel in strijd met de waarheid zijn, maar anderszijds zou het toch van onhoffelijkheid blijk geven tegenover deze dappere commissie. Zodat ik, nolens volens, mijn medewerking heb toegezegd en nu proberen zal de door mij aanvaarde taak ten uitvoer te brengen. Nu zou het nog niet zo’n vreselijk iets zijn een levensbeschrijving van de vereniging op papier te brengen, maar er heeft in de loop der jaren nogal eens een mutatie van secretarissen plaats gevonden en daardoor zijn vele stukken die betrekking hebben op de geschiedenis van H.B.C. verloren gegaan.

Derhalve kan ik met de beste wil geen volledige historie brengen en dat zou door velen toch ook weer niet geappricieerd worden. Historische verhalen zijn doorgaans weinig in staat de gemiddelde lezer te boeien. Hetgeen gaat volgen mag dus allerminst op volledigheid aanspraak maken. Voor de geschiedenis der vereniging zelf is dat erg jammer want met het klimmen der jaren krijgt het verleden een grotere waarde. Het gemis van elk authentiek stuk uit de oertijd van het Heemsteedse voetbal, wat toch hetzelfde is als de oertijd van H.B.C., -een andere club was er niet-, zal mij niet in de verleiding brengen U een fantastisch verhaal op te dissen.

De oprichting der H.V.V. ”Heemstede’ werd een feit op 3 October 1902 en hiermede werd het fundament gelegd voor de huidige vereniging. Vijftien jaren later, dus in de mobilisatietijd kwam de fusie met “Berkenrode” tot stand. “Berkenrode” was een specifiek Roomse vereniging en werd in 1912 opgericht. Beide clubs hadden het tot de derde klasse N.V.B. gebracht en vooral ”Berkenrode” had dit in record tijd weten te bewerkstelligen, zoals U wel uit de data zal blijken. Opgericht zoals gezegd in 1912, werd in 1916 reeds in de 3e klasse N.V.B. gespeeld na begonnen te zijn in de 3e klasse der Haarlemse Voetbalbond. ”Heemstede” had eveneens reeds deze klassen moeten doorlopen, maar het is mij niet bekend hoe lang zij over deze verschillende promotie’s heeft gedaan. Feitelijk mogen wij aannemen dat het uitbreken van de wereldoorlog één van de oorzaken is geworden dat de fusie “Heemstede” en “Berkenrode” is tot stand gekomen. De voornaamste groep leden was in’s lands dienst en met het overgebleven deel hield men geen stand.

Destijds waren de reizen voor de diverse clubs dikwijls een een bron van zorgen en menige club moest in de periode I914-18 de ongelijke strijd opgeven en het liet zich aanzien dat ook do vereniging “Heemstede5” en “Berkenrode” op haar laatste benen liepen. Maar aleer het zover was, ben ik nog iets schuldig uit het verleden van “Berkenrode”. Daar is ons wel iets van bekend ! Deze club was de enigste katholieke club in de wijde omgeving en had reeds in 1915 een pracht staat van dienst achter zich. Met vier elftallen, later met vijf, werd aan de competities van de N.V.B, en Haarlemse Voetbalbond deelgenomen. In de afdeling van “Berkonrode” I herinner ik mij Alphen, B.M.T., Hortus, Purmerstijn, Togo, Volksweerbaarheid, Sportman (L) het huidige A.S.C. en Rapiditas.

“Heemstede” contra “Berkenrode” was altijd het kasnummer! Van de toenmalige leiders staan mij nog de namen voor den geest van Hendr. Peeperkorn (+), de Mooren’s, Bert van Diemen, Krieger (Berkenrode) en Jac. v. Wees, Th. v.d. Horst, N.J. v.d. Linden en W. Sorber (Heemstede). Van de eerste elftal spelers uit die periode noemen wij Frans Kimman, Harry Ran (+), Frits en Jan Mooren, Jul. Brinkman, Bep.en Co Peeperkorn, Piet van Houten, Dirk Blom, de Kenselaars en verder nog Ant. Mooren (thans nog lid) de Samson’s, Kees Ruisenaars, Piet van ’t Hof, de Teeuwens ’s allen Berkenrode en de “Heemstedenaren” Harry Staal, Dorus v. d. Horst, Huug Hekket, Jan v.d. Vlugt, Karel Samson en Barend Klashorst.

Na de totstandkoming van de fusie werd in één afdeling gespeeld met de verenig. V.S.V. Stormvogels, R.C.H., Amstel, D.W.S. en aanvankelijk met veel succes. In 1918 werd de nek-aan-nek-race met V.S.V. in hot voordeel van deze laatste beslecht, die daarna 2e klasser werd. Daarna volgde een iets minder gunstig seizoen althans voor het eerste elftal. De lagere elftallen deden veel van zich spreken. Het tweede maar vooral H.B.C. 3 lied zeer goed werk zien en werd afdelingskampioen met de cijfers 81-13. Tot de tegenstanders behoorden Stormvogels 3, H.F.C.5, Haarlem 5 en I.V.O. I. In deze periode was de toestand van het H.B.C. (Berkenrode) terrein in vergelijking met thans verre van ideaal te noemen. Bij het opkomen van het speelveld moest men over een smalle loopplank en eveneens weer over een loopplank terug naar het kleedlokaal dat stond waar nu de oude kleedkamers zich nog bevinden; Echter was de kleedgelegenheid toen een houten schuur in 2 afdelingen waarboven oen grote zinken ketel op het dak was geplaatst. Dit was de watervoorziening ! Vóór de match werd dit reservoir met emmers vol gedaan en door middel van een leiding konden de spelers dan in de lokalen water krijgen dat natuurlijk niet drinkbaar was. Dat water was overigens meer dan noodzakelijk want het terrein was meer modder dan gras. Vaak genoeg moest des Zondagsmorgens nog met man en macht worden gewerkt om het veld maar aan de geringste eis te doen beantwoorden. Rondom het veld bevonden zich sloten en voor de doelen meestal meertjes ! De afrastering was navenant. Kromme, knoestige paaltjes met een enkel ijzerdraadje afgezet. Lang niet eerste klasse dus. Hoeveel arbeid er toen aan terrein en opstallen (!) verricht moest worden is met geen pen te beschrijven. Gelukkig was er van alle kanten hulp om alles zo goed mogelijk in gereedheid te brengen.

Veelal was alle arbeid toch nog tevergeefs want stortregen op Zondagmorgen vernietigde alles wat Zaterdag te voren met opoffering van veel moeite was tot stand gebracht. Geloof echter maar niet dat dit een reden was om er een volgende maal de brui aan te geven. Daar zou de huidige generatie gerust een voorbeeld kunnen nemen. Een eresaluut aan de werkers uit die tijd en dan vooral aan V.d Linden en V.d. Horst, kan mij moeilijk in de pen blijven. Wat wel eerste klasse was dat was onze portier H. Warmerdam populair uitgedrukt : Ome Henk. Bij de ingang van het terrein op post met z’n platte pet, waarop met gouden letters “Berkenrode” stond. En niemand kwam de loopplank over zonder te betalen. Plaatselijke belasting was er destijds niet dus alles was schone winst ! Meer dan eens geraakte palen en lat in het ongerede omdat de financiën ontbraken om een afdoende verbetering te brengen. Een wereldschokkend feit was het toen er “schotten” achter de goals verrezen, getimmerd van afbraak. Dat had lang niet elke club. Van lieverlede kwam er enige verbetering tot stand zowel op organisatorisch gebied als anderszins. Er werd voor de lagere elftallen naar een tweede veld uitgezien. Dit was pas nodig toen H.B.C. zich bij de toenmaals pas opgerichte katholieke voetbalbonden had aangesloten. De combinatie “Heemstede-Berkenrode” werd een feit op 24 Juli 1917 en in 1920 werd het praedicaat R.K. voor H.B.C. geplaatst. De Bisschoppelijke goedkeuring kwam dat jaar ook af en de koninklijke op 6 October 1921 (ondertekend door minister Heemskerk.) Bij het toetreden tot de katholieke voetbalbond brak voor de vereniging een bloeiperiode aan. Aanstonds werd met vijf elftallen deelgenomen en de successen waren niet van de lucht. Het eerste elftal kon evenwel niet tot de eerste plaats komen ook al waren van stonde af aan de kansen erg goed. P.V.C. uit Utrecht snoepte het de kaas van ’t brood. In 1924 – ’25 en 1925 – ’26 werd het afdelings-kampioenschap door H.B.C. I behaald in de z.g. Overgangsklasse, de hoogste afdeling in het Westen. Tot landskampioenschap hebben de Zwart – Witten het nooit kunnen brengen. Maar dat komt nog wel! Een van de meest bekende spelers uit de geschiedenis van het Heemsteedse voetbal, was Jan van der Vlugt, een nu bijna legendarische figuur. Bekend als “Rozemunda” had hij een faam als Bakhuys in z’n glorie-dagen. Alom was hij gevreesd om zijn gloeiende kogels. Een reus van een vent, maar om over te lopen. Andere bekende figuren waren Fr. Mooren, M. v. Deursen, Leo v.d. Vlugt, die ook over de landgrenzen de naam van H.B.C. hoog hielden in R.K.F. elftallen, vervolgens de gebroeders Kees, Leo, Jan en Piet Warmerdam, Th. v. Seggelen, (die momenteel nog actief speler is.) Ook Arie Martin verdedigde reeds op jeugdige leeftijd de R.K.F. kleuren en wel tegen Duitsland op het Vitesse terrein te Arnhem. H.B.C. is een vereniging waar de leden tot in lengte van dagen lid van blijven dat wijst de statestiek uit. Er zijn momenteel leden met 25 jaren “dienst” en met een “dienststaat” van meer dan 15 jaren zijn er legio! Zoals gezegd werd bij het intreden in de Katholieke voetbalbond de behoefte gevoeld aan meer speelgelegenheid.

De junioren, een specifiek initiatief der katholieke sportbeweging, deden de vereniging dermate uitbreiden dat nog een tweede speelveld moest worden gezocht en gevonden. De oplossing was niet de gelukkigste maar er moest toch wat gebeuren en de jongere generatie verhuisde naar Bronstee, naar het “Tramvogels” terrein. Inmiddels kon deze toestand niet bestendigd blijven en moest het bestuur uitzien naar een radicalen oplossing. Liet het Kerkbestuur was al meerdere malen onderhandeld, doch resultaten leverde dit niet op. Eerst met de komst van Pastoor V.d. Tuyn te Heemstede, konden er spijkers met koppen geslagen worden. En nu komen wij vanzelf tot het “heden”. Het bestuur van de Parochie van de H. Bavo was nu dank zij Pastoor V.d. Tuyn’s geweldige steun, te bewegen de helpenden hand te bieden en tot de overtuiging te brengen dat “de cost voor den baet uijt moest gaan.” Het bestuur van H.B.C. voelde dat men eerst de mensen behoorlijk moest kunnen ontvangen en dat men dan eerst recht op belangstelling kon doen gelden. En het bestuur heeft zeker niet mis gezien ! Nog is zij lang niet aan het einde van haar plannen, doch een kleine rustperiode is thans gekomen om de zaken te consolideren. Ziet gerust rondom U heen en oordeel vrij of er iets tot stand is gebracht. Wij als vereniging vrezen Uw critiek niet. Thans vangt de taak aan om zich in het wezen der sport te verdiepen. Het oppervlakkige te doen verdwijnen dat onze principiële sport nog maar al te vaak ontsierd. Wij zijn ons bewust dat dit nog, veel meer arbeid zal kosten dan ooit de geschiedenis der vereniging gêeist heeft. Wij vragen daartoe Uwe medewerking niet. Die tijd is voorbij. Wij eisen Uw aandeel in dit werk op, in het waarachtig belang van onze katholieke jeugd. Tot heil in meerdere mate voor hen en slechts in mindere mate tot glorie van ons aller H.B.C.