HBC JO12-1 is top, maar staat helaas nog niet aan kop

De decembermaand is gelukkig weer aangebroken, dan begint het in mijn hoofd weer te spoken.
Want dan mag ik weer wat langer op blijven, zodat ik het St. Nicolaas rijm kan schrijven.
Het gaat over de spelers en staf van JO12-1 dit jaar, en daar ben ik nog lang niet mee klaar.

Het gaat dit jaar niet over zwarte piet en Sint, want zo’n domme discussie is niet leuk voor een kind.
Silvana Simons moet zich er niet mee bemoeien, maar in haar politieke partij gaan knoeien.

Dan ga ik nu maar met de spelers beginnen, want er schiet mij genoeg te binnen.
Ze komen allemaal aan de beurt, in de hoop dat er niemand over zeurt.
Ook de ouders zal ik niet vergeten, ik wil dat zeker niet op mijn geweten.
Maar ik begin eerst met onze kanjers, op deze leeftijd zijn het nog wel eens banjers.

Lucas de Wit staat dit jaar tussen de palen, en laat vele tegenstanders balen.
Het is niet een al te groot ventje in het doel, maar blijft in vele situaties erg koel.
Noah Bos staat meestal in het team rechtsback, en doet het heel goed op deze stek.
Hij staat in de wedstrijd nooit te klooien, en kan prima in gooien.

Diezel Elferink draagt de aanvoerdersband, en zet vele tegen strebers aan de kant.
Hij loopt nog wel iets te veel te praten, maar heeft het spelletje al aardig in de gaten.
Lucas Steenbergen met zijn mooie krullen kop, vreet vele spitsen op.
Hij heeft niet echt veel duels verloren, en kan ons daarom goed bekoren.

Morris Bijnsdorp is de reserve-kapitein, en vindt het als linksback erg fijn.
Hij heeft een fluwele trap in zijn linkerbeen, en is als verdediger zo hard als steen.
Silvester van Iperen is een van onze snelste, en ook nog in de strijd de felste.
Hij heeft zowat op alle plaatsen gestaan, en doet dat dan ook erg bekwaam.

Boran Caprak staat meestal op het middenveld, en is dubbel en dwars waard dat transvergeld.
Voor de tegenstanders is hij niet altijd lief, maar heeft een kracht van een locomotief.
Joep Damen moet het spek verdelen, zo’n speler zal mij niet gauw vervelen.
Er komen echt prachtige passes van zijn voet, en weet ook nog weleens te scoren als het moet.

Rudo Jockin heeft elke wedstrijd een prima inzet, maar ook vooral veel pret.
Staat nog wel eens met zijn armen over elkaar, maakt er ieder jaar wel een paar.
Tijme Saliha heeft op de AZ school veel mogen leren, en weet door zijn inzet vele aanvallen te keren.
Hij heeft het ritme weer helemaal teruggevonden, en zelfs zijn vader raakt er van opgewonden.

Ravaël Meulink is met zijn snelheid net een trein, hij vindt vooral de lange ballen erg fijn.
Ook kan hij erg goed voetballen, en wist er ook nog wel een paar in te knallen.
Job Burlage is er een tijdje uit geweest, helaas brak hij zijn arm op het jeugdweekend feest.
Maar Job is gelukkig weer helemaal terug, en is ook met zijn snelheid heel erg vlug.

Mustafa Sahiner haalt als linksbuiten vaak de lijn, en zijn voorzetten zijn dan ook erg fijn.
Hij is het die het krijgt te horen, als de spitsen uit zijn voorzetten weten te scoren.

Yassin Benhaddi staat meestal in de spits, maar vond het als mid- mid ook helemaal blitz.
Hij laat aan iedereen zien dat hij hard kan werken, kom gerust kijken dan zal je het snel merken.
Patrick Elferink is de trainer van deze boys, en ziet in de toekomst heel iets moois.
Soms is hij wel eens een klein beetje streng, en een paar jongens vinden dat een beetje eng.

Barbara Galante heeft het beheer over de duitjes, en verzorgt dan ook de leuke uitjes.
Foto’s maken en filmen is ook wat ze leuk vind, ze staat er iedere week door weer en wind.

Peter Kinkhouwers is er leider ook iedere week, en laat deze talenten volgend jaar in de steek.
Want als coach of leider is hij nu echt klaar, ik vind dat dat wel mag na 45 jaar.

Dan ben ik nu bij de OUDERS aangekomen, dat zijn mensen waarvan een ieder kan dromen.
En van de moeders nemen elke week de wastas mee, en dat stemt iedereen van HBC dik tevree.
Ze doen het steeds om de beurt, en er is niemand die daarover zeurt.

De vaders staan als grensrechter langs de lijn, en ook dat is voor ons erg fijn.
Ze doen het heel erg goed als grens, en is ook nog eens goed voor hun bierpens.
Ik ga nu zo’n beetje het schrijven staken, want mijn pen begint aardig op te raken.
Ik hoop dat ik niemand ben vergeten, want dat wil ik niet op mijn geweten.

Carolien Gielen is mijn vaste typiste van het verslag, en ze doet dit dan ook met een gulle lach.
In oktober begint ze al om het rijm te vragen, want ook bij Carolien begint het vroeg te dagen.
Ik ga nu echt stoppen met dit relaas, en wens ik u een fijne Sint Nicolaas.
Ook als u tegen mij bent als ZWARTE PIET, mag u mij groeten als u mij ziet.

Groeten van PIET PETZO