JO9-2: scoren als een kauwgomballen-automaat

HBC JO9-2 – HFC EDO JO9-2: 2-6

“Je moet scoren als een kauwgomballen-automaat”. Dat behoeft wat uitleg, vrees ik. In seizoen ‘82-’83 was ene Patrick Schoenmaker leider van de F1 van HBC, de toenmalig O8-1 waar ik als kleine jongen deel van uitmaakte. Patrick destijds zelf hooguit 25 jaar beleefde er altijd erg veel lol aan de tegenstander met grote cijfers te verslaan.

Simpelweg door goals te maken totdat de tegenstander er scheel van zag. “Als ze daar niet tegen kunnen moeten ze maar bij ons komen voetballen”, was een andere bekende one-liner van zijn hand.

Terug naar de kauwgomballen-automaat. Een automaat waar je eerst een gulden ingooide, je daarna even aan een schijf moest draaien waarna de automaat altijd een kauwgombal uitpoepte. Een dom apparaat wat eigenlijk niets anders kan dan dat. Exact zo leerde Patrick ons scoren. Je rent met de bal aan de voet op de keeper af (“inwerpen van de gulden”) vlak voordat je het bij hem bent tik je de bal iets opzij (“de draaischijf”) en dan schiet je langs de keeper in het goal (“het uitpoepen van een kauwgombal”). Uren en uren oefenden we hierop. Na enkele maanden waren we allemaal kauwgomballen-automaten geworden en scoorden we erop los!

Zaterdag speelden onze jongens tegen EDO. Alle ingrediënten waren aanwezig voor een heerlijk wedstrijdje voetbal. Het zonnetje en ook Ralf, de vader van Mick, hadden de weg naar het park gevonden. De dug-out werd bezet door de alle moeders. John verkoos de overkant van het veld om het allemaal nog beter te kunnen zien. Jean Paul zette de poppetjes op de goede plek en we gingen het eerste kwart in met Vico als aanvoerder en een uitmuntende Gijs op goal.

Mick had zich voorgenomen om zijn vader eens wat te laten zien en bulldozerde het veld over als nooit te voren. Helaas was Mick twee keer net te moe toen hij bij het goal kwam om ook nog te kunnen afronden. Had beter verdiend!

Het eerste kwart ging gelijk op behoudens de score. Edo liep uit tot 0-3, onnodig maar waar. Het tweede kwart hadden we af en toe zelfs het betere van het spel. Verrassende uitvallen via Adam, Koen en Vico maakten het tot een spannende wedstrijd.

Na rust kantelde de wedstrijd volledig. EDO vertoonde vermoeidheid en onze jongens werden wakker. Door lange ballen van Lars, Cruz en Jenoah op de diepe voorwaartsen kregen met name Gijs en Koen kans op kans. De spanning en emoties van de moeders in de dugout liepen hoog op! Heerlijk werd er meegeleefd met gillen en aanmoedigen. Alleen John aan de overzijde dacht er stoïcijns het zijne van…

Het kansenfestijn leidde ertoe dat Vico met een droge schuiver en Koen met een gekruist schot de eerste doelpunten van het seizoen noteerden. Chapeau!

De eindstand werd uiteindelijk 2-6, maar vanwege slechts één kauwgomballen-automaat in ons team reisde EDO scheel van de doelpunten af richting Haarlem-Noord. Gaan we vrijdag op trainen, toch?

Arjen Lindeman