JO9-2: verlies is soms illusie

HBC JO9-2 – Hoofddorp JO9-2: 4-7

Deze week zong Glennis Grace de finale van America’s Got Talent. De afgelopen maanden is Glennis aan de andere kant van de oceaan uitgegroeid tot een absolute superster. Die dramatische Amerikanen smullen van haar levensverhaal wat er kort de bocht op neer komt dat een alleenstaande moeder op latere leeftijd alsnog besluit haar dromen achterna te jagen om met haar uitzonderlijke talent – zingen dus – voldoende geld en erkenning voor haar zoontje bij elkaar te harken.

Alles ging voor Glennis fantastisch in aanloop naar de finale. De finale werd uiteindelijk onterecht gewonnen door een illusionist. Nogal ironisch om te verliezen van een illusionist vind ik. Soms wint de beste nu eenmaal niet…

Onze boys moesten aantreden tegen Hoofddorp. Jenoah liep een aantal vriendjes tegen het lijf wat hem logischerwijs wat extra spanning opleverde, maar aanvoerder Adam bracht de rust er bij de warming up goed in. Die band staat hem goed. Jean Paul zette de poppetjes op de juist plek en we rouleerden zoals gewoonlijk met de keepertjes.

Dat ging prima met Lars, Gijs en jarige kickboxer Vico. Ik mocht het fluitje ter hand nemen. Het bekende fluitje waarvan je niet weet of wilt weten wie er allemaal zijn DNA op heeft achtergelaten. Dan maar zomin mogelijk fluiten en zoveel mogelijk lekker laten doorspelen, hahaha.

De eerste minuten van het eerste kwart was even snuffelen aan elkaar, maar Hoofddorp gooide als eerste de schroom van zich af. Al snel liepen de Haarlemmermeerse polderboys uit naar 0-2. Onze lieve jongens komen elke keer wat later op gang, echte dieseltjes zijn het! Jean Paul en ik hamerden in de rustpauzes steeds op felheid en de wil om te scoren. Het tweede kwart was het nog wat matjes en Hoofddorp maakte er twee bij.

Adam toonde zich een ware aanvoerder en maakte de mooiste goal van de dag. Na een slalom langs twee man, zoals alleen Adam dat kan, haalde hij verwoestend uit vanaf de rechterkant: 1-4.

Het derde kwart was alles anders. Heerlijk om te zien! De zon ging schijnen en onze boys roken voor het eerst in hun leven bloed. Wat een strijd werd er geleverd door het hele team en het geloof dat er een overwinning in zou kunnen zitten kwam tussen de oren. Cruz en Mick hielden het achterin dicht. Koen maakte al snel de belangrijke tweede goal waardoor iedereen in en rond het veld voelde dat er echt wat te halen was vandaag. De druk werd Hoofddorp te veel en een eigen doelpunt bracht ons op 3-4.

Zou het dan gebeuren? Onze boys werden sterker, gretiger en werkten als paarden. Wat een ontlading toen Adam 4-4 maakte!! Een geluksmoment pur sang, iedereen viel elkaar in de armen. Mooi om te zien zo’n teamspirit. Super! We hadden eigenlijk al gewonnen.

Door alle euforie in het veld werden de laatste minuten vergeten en liep Hoofddorp uit naar 4-7. Een illusie om te denken dat Hoofddorp terecht won. Wij wonnen figuurlijk, zowel mentaal als qua talent. Net als Glennis Grace eigenlijk…

Arjen Lindeman