JO9-2: Een wedstrijd tegen Koe-bel-staart

RKDES JO9-2 – HBC JO9-2: 7-5

Margriet en Jeroen plaatsten in de JO9-2-app de dag voor de wedstrijd dat we pas om 11 uur uit moesten aantreden tegen RKDES uit Kudelstaart. Ik dacht aan een grap omdat ik te laat was met het informeren van ons team wat er op het programma stond, maar na twee keer checken van de website bleek het serieus de waarheid te zijn.

We mochten uitslapen tot een goddelijk tijdstip. Dat beloofde wat, bedacht ik me, want de boys zijn doorgaans geen vroege vogels en als echte dieseltjes komen ze vaak de twee helft pas op stoom.

Vandaag zou echter blijken dat het opschuiven van alleen het aanvangstijdstip geen enkele invloed heeft op het spel van JO9-2. Een onveranderd speelbeeld als altijd… Een twijfelachtig begin met een bloedstollende tweede helft zodra iedereen eindelijk wakker is.

Tegen wie moeten we pap? RKDES uit Kudelstaart, schat. “Koe-bel-staart? Rare naam, Nooit van gehoord,” concludeerde Cruz. Met een glimlach liet ik het daarbij en drukte het gas van de auto nog eens in, want we waren aan de late kant.

Aangekomen op een prachtig ruim bemeten sportpark mochten we ons begeven naar het achterste deel op 10 minuten lopen waar een aantal veldjes keurig stonden uitgezet. “Huh? Jahoor!? Spelen we op echt gras?,” vroeg aanvoerder Mick vol ongeloof. Ik antwoordde dat het er wel naar uitzag en riep naar Lars dat hij vandaag zijn hart kon ophalen op authentiek gras met zijn favoriete verdedigende actie – de sliding.

Mick leidde de warming up en iedereen volgde braaf en aandachtig zijn aanwijzingen. Dat zag er netjes en georganiseerd uit.

Het is interland-weekend met Nederland-Duitsland voor de Nation’s League. Ook tijdens onze wedstrijd werd je herhaaldelijk herinnerd aan grote voetbalnamen uit het heden en verleden van het internationale voetbal.

Zo speelt bij RKDES een jongetje Youri of Jordi geheten, helemaal zeker ben ik nog niet door het spraakgebrek van de coach van RKDES, maar die jongen had een schot dat mij deed denken aan Ronald Koeman. Met vernietigende kracht joeg hij zo nu een dan een pegel richting onze keeper waar die geen antwoord op had. Geen schande, maar we kwamen al snel door Koeman 3-0 achter.

Maar wij hebben natuurlijk Adam in de gelederen, een mengsel van Ronald de Boer en El Hamdaoui in hun beste dagen. Adam heeft een korte draai uit de heup en een zaalvoetbal-passeeractie in huis en daarmee zette hij ons verdiend op 3-1. RKDES deed wederom via Koeman ons 2 maal pijn waarna Jenoah vlak voor rust liet zien aan alle toeschouwers dat hij net als Roy Makaay erg gevaarlijk is voor de goal na een snelle uitbraak. Droog zorgde Jenoah voor zijn eerste treffer van de dag.

Met 5-2 gingen we vertwijfeld de rust in. Clubbeleid bij RKDES is om de kleedkamer op te zoeken, dus gehoorzaam als we zijn legden we de extra kilometers heen en terug naar het afgelegen veld gewillig af. In de kleedkamer zagen Jean Paul en ik onze kans schoon om de boys op te stoken tot kookpunt van spanning door het uitvolle borst te zingen “Wij worden kampioen!” En dat honderd keer achter elkaar. Er van overtuigd dat we gingen winnen en vol adrenaline begonnen we de tweede helft.

Gijs alias Van der Sar ging op goal. Wat vlogen de jongens over het veld. Koeman kwam er niet meer aan te pas. Vico wurmde zich als een Rensenbrink langs een aantal verdedigers, maar werd gehaakt door een RKDES-speler. Een vrijetrap vanaf een meter of tien was het gevolg. Cruz legde aan zoals Andrea Pirlo dat vroeger ook deed. Een snoeiharde wreeftrap om van te smullen belandde onhoudbaar over de muur achter de keeper.

Cruz ‘Pirlo’ Lindeman had zijn eerste treffer van het seizoen afgeleverd. We werden onoverwinnelijk met aanvoerder Mick voorop in de strijd. Lars was succesvol met zijn slidings op het echte gras.

Jenoah, ik bedoel Makaay, deed weer van zich spreken. Een lange bal van Gijs van der Sar vloog over de verdediging heen en Jenoah Makaay ramde de bal na een stuiter in de rechter kruising. Iedereen was onder de indruk. We vreten ze op…

RKDES maakte helaas nog een goal na een scheidsrechterlijke dwaling. Onder druk van de coaches van RKDES werd een goal door de onervaren scheids toegekend nadat hij eerder al affloot voor een overtreding. Jean Paul en ik lieten het er maar bij zitten, blijkbaar is onpartijdig winnen ook clubbeleid van RKDES net als rusten in de kleedkamer (hahaha).

Koen kreeg een bevlieging. Hij pakte de bal op op bijna eigen helft en versnelde zoals Robben ooit deed tegen Spanje in de WK finale van 2010. Langs de lijn over de linkerkant rende hij richting goal iedereen achter zich latend. Koen Robben raakte de teen van Casillas dit keer niet. Zelfverzekerd werkte hij professioneel na een lange rush af.

De boys waren de laatste minuten dichtbij de gelijkmaker, maar het dubbeltje viel de andere kant op toen RDES vlak voor tijd nog scoorde. Een heerlijke wedstrijd eindigde met een kleine nederlaag, maar de tweede helft met een 2-3 overwinning.

Smaakt naar meer zeker als we scherp als een mes gaan starten! Dan winnen we van iedereen!

Arjan Lindeman