JO9-2: Zeg eens JA!

HBC JO9-2 – Pancratius JO9-3: 2-9

Deze week overleed Manfred de Graaf. Wie? Manfred de Graaf… alias Dokter Lansberg. Zelfs Dokter Lansberg kon zichzelf niet meer beter maken. Dat is treurig nieuws. Maar toen ik het overlijdensbericht las, kreeg ik een glimlach op mijn gezicht. Ik ben geen sadist, dus moet dat toelichten.

Zo’n twintig jaar geleden toen Zeg ‘ns Aaa al geruime tijd niet meer op de buis was, woonde ik boven Cafe 1900 in de Barteljorisstraat te Haarlem. Na een nacht goed drinken verliet ik met 2 vrienden met veel kabaal het Cafe. Tegenover Cafe 1900 zat een juwelier waarvan Manfred en zijn vrouw aandachtig de etalage bestudeerden. Eén van mijn vrienden waggelde teut naar hen toe en vroeg :”Meneer, mag ik u wat vragen? Bent u niet van de televisie?”

Manfred was een trotse man en was verheugd dat hij na al die jaren nog herkend werd. “Jazeker jongeman” antwoordde Manfred attent. Mijn vriend legde al peinzend zijn hand op zijn kin en vroeg uiterst serieus: “Maar bent u dan Peppie of bent u Kokkie?”. We rolden van het lachen over de Barteljorisstraat. Zijn vrouw trok Manfred mee aan zijn jasje, terwijl hijzelf met gebalde vuist in de lucht ons uitmaakte voor alle ziektes die dokter Lansberg ooit voorbij had zien komen. Mooi moment, waarvoor dank Manfred. Rust in vrede. Manfred wordt vandaag begraven.

Wat we niet begraven, is de strijdbijl, want die namen we ter hand tegen Pancratius. Een superploeg uit Badhoevedorp. We startten goed met Vico als aanvoerder en Cruz op goal. De kansjes gingen over en weer. Lars was in deze week in vorm, want de temperatuur was aangenaam voor December. Hij was dicht bij een doelpunt maar de keeper was wakker genoeg. Helaas was Pancratius wel scherp voor het doel waardoor ze voor rust reeds uitliepen naar 0-3.

Na rust deden we wat we altijd doen. Opschakelen en de tegenstander opjagen. Waarom nou niet de eerste helft? Gijs stroopte de mouwen op en Mick was messcherp in de verdedigende acties. Een vrije trap op de lat van Cruz had meer verdiend, maar kort daarna kwamen we op 1-3 door Koen. Weer Koen die nu al 7 wedstrijden achterelkaar scoort. Dat was vorig seizoen alleen Messi gegeven. Pancratius maakte de 1-4 kort daarop.

Vico veroverde de bal en stuurde Jenoah diep die een pegel op goal afvuurde. Het geblokte schot kwam terug bij Adam. Vanaf een meter of 8 produceerde Adam een hoge lob die eeuwig leek te duren, maar uiteindelijk prachtig over de keeper in het net belandde (2-4). Met wat meer geluk hadden we de aansluiting kunnen vinden, maar de razendsnelle spelertjes van Pancratius waren aanvallend feller en beter vandaag. Toen de 2-5 viel, viel meteen ook het doek. Het vertrouwen was weg hoewel het nog steeds een wedstrijd bleef. Af en toe kwamen we voor de goal omdat verdedigend Pancratius kwetsbaar was.

Als we zo door gaan, gaan we echt nog winnen voor de kerst! Ik beloof het. Hoop met me mee: “Zeg ‘ns JJJJAAAAAA!”

Fijne week allemaal,

Arjen Lindeman