JO9-2 vs JO9-4: Building a wall…

HBC JO9-4 – HBC JO9-2: 6-10

We are going to build a wall. A very tall wall. Vreemde manier van politiek bedrijven, maar dat is wel wat we de trainers van JO9-4 wijsmaakten toen bekend werd dat we dit weekend met ons sterrenensemble mochten aantreden voor een onderlinge HBC-wedstrijd tegen de talenten van Sebastian en Rogier. Goed geregeld door Frank de vader van Sieb en Wietse.

Natuurlijk zetten we met de aankondiging van “building a wall” iedereen op het verkeerde been. Intimi weten dat wij geen team zijn dat de bus parkeert à la Mourinho, maar een sprankelend aanvallend spelend elftal dat bij mooi weer tot grote hoogten klimt.

We mochten voor het nodige onderscheid in kleur ons heffen in oranje hesjes. Gelukkig geen gele, want het publiek zat niet te wachten op allerlei onzinnige blokkades en protesten. We kwamen helaas zonder Jenoah verrassend uit de startblokken en al snel op voorsprong. Lars liet zijn linkerbeen shinen na een mooie aanval. Wie anders dan Adam breidde onze score uit tot 3 doelpunten.

JO9-4 herpakte zich. Nout zette de turbo aan en Lionel zorgde voor de nodige onrust in onze verdediging. Ozhan stroopte de mouwen nog eens op terwijl Max met mooie safes zijn doel leeg hield. Sieb en Wietse combineerden als Willy en Rene in hun beste dagen, waarbij Ruben stiekem als een duveltje uit een doosje steeds gevaarlijk was voor de goal. Kortom, het werd een spannende eerste helft. Onze captain Koen greep in. Koen scoorde volwassen exact op het moment toen JO9-4 er definitief geloof in kreeg. Cruz passeerde even later zijn mannetje en ronde af met een streep in het dak van het doel. Vlak voor rust prolongeerde Gijs zijn scoringslust van vorige week met een heerlijke boogbal die achter Max belandde. Hiermee noteerde de ruststand op 4-6. Tijd voor een break met limonade.

Maar dat was niet alles. Net als bij een officiële Eredivisiewedstrijd werd in onze rustperiode ook even gebruik gemaakt van ons veld door mini’s van andere teams om het publiek te vermaken met een penalty-serie. Na deze onverwachte, maar vermakelijke onderbreking vingen we aan met de 2e helft.

Het speelbeeld veranderde. JO9-4 scoorde al snel via Lionel een aantal keer waarmee ze de aansluiting hielden. Koen zette dat recht met zijn verdiende 2e doelpunt en Vico trof eveneens het net terwijl mama Marcella koffie halen was. Timing is alles zullen we maar zeggen.

Jammer dat Mick zijn schot net gepareerd zag in het drukke strafschopgebied anders had vandaag wederom iedereen gescoord. Het scheelde een haar. Onverwoestbare Gijs voegde nog twee goals toe aan zijn score van de eerste helft. De laatste was een poging die het midden houdt tussen en stift en een schot, maar belandde met Bergkamp-klasse in het doel. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 6-10, maar JO9-4 had best meer verdiend. We doen het later in het seizoen nog eens over!

Het was gezellig langs de lijn en daarna in de kantine. Waar Frank zijn naam achternaam Kniese eer aan deed met het uitdelen van gebakjes. Ozhan van harte met je verjaardag jongen! Goede sfeer dus, daarom sluit ik af met een mooie spreuk die ik las bij sv Hoofddorp eerder deze morgen: ”Ouders zijn de 12e man en niet de 2e trainer”. Zo is t! Wij zijn uiterst trots op onze positief betrokken ouders…

We don’t build walls!

Goed weekend,

Arjen Lindeman