JO9-2: Vanuit de achtertuin…

Hoofddorp JO9-6 – HBC JO9-2: 4-4

We mochten vandaag aantreden tegen de SV Hoofddorp. Letterlijk in de achtertuin van familie Goossens kwamen we helaas te laat achter. Anders hadden we mooi daar met z’n allen de voorbespreking kunnen doen onder het genot van een bakkie koffie en warme croissantjes van Cheyenne… Volgende keer beter graag ????!

We verzamelden buiten voor de kantine. Moira bracht keurig het veel besproken boekje mee. Het boekje waar alle tactische zaken in worden vastgelegd en de prestaties van de boys nauwgezet in wordt bijgehouden. Moira drukte mij ook het ballenpompje in de handen. Een soort mini-fietspompje met een naaldje eraan dat je zo in de bal kunt steken. “De ballen zullen wel zacht zijn” of iets van gelijke strekking lieten voor mij geen andere optie dan gehoorzaam te gaan pompen.

Ik legde een bal in mijn schoot en stopte de naald van de pomp in de bal. Ik begon met rukachtige bewegingen de pomp te bedienen. Omstanders keken mij verschrikt aan en lachten mij uit. Eén iemand vroeg mij luid en duidelijk om dit soort vunzige – op zelfbevrediging lijkende – bewegingen op het sportpark niet te verrichten ten overstaan met kinderen. Even later was mijn hoofd rood van de inspanning. Of van schaamte? Het belangrijkste was: De ballen waren hard; we konden beginnen!

De wedstrijd begonnen we met aanvoerder Gijs en keeper Vico. Het was erg rommelig en dat zou tot het eind zo blijven. Een leuke en spannende wedstrijd werd het wel. Hoofddorp kwam op voorsprong, maar liep niet verder uit. Lars maakte al snel 1-1. Een slim verdekt schot was onhoudbaar voor de onzekere keeper. Kansen waren er over en weer.

We liepen te vaak met te veel naar voren waardoor Hoofddorp in het zadel geholpen werd en 2-1 maakte. Een mooi opgezette aanval met een harde voorzet over de grond van Koen kwam voor de voeten van Jenoah. Hij twijfelde geen moment en maakte zijn eerste van de dag. Vlak voor rust werkte Mick de bal vakkundig weg toen Hoofddorp gevaarlijk dreigde te worden. De bal belandde aan de andere kant van de sloot.

Arjen – de vader van Vico – wist daar wel raad mee en haalde zijn bizar lange stok tevoorschijn. Daarmee zou hij de bal wel pakken. Arjen bleek een ongeëvenaard talent voor zwaaien met een lange stok te hebben. Vermakelijk dronken wij koffie en limonade terwijl we gniffelend toekeken. Arjen, moeten we wat mee gaan doen! Is het een idee dat we een duo vormen? Jij zwaait met je lange stok en ik pomp met rukkende bewegingen de ballen op. Lijkt mij een veel gevraagde act.☺️

Na rust ging Adam op doel. Aanvoerder Gijs zweepte de boel nog eens op, want dat was nodig. Vico was dichtbij een doelpunt om op voorsprong te zetten. Jammer, steeds net mis. Even later lukte dat Lars wel die met zijn gouden linker scoorde. Super goal!

Hoofddorp was wat feller en maakte gelijk (3-3). Vele kansen aan weerszijden in het laatste kwart. Bloedstollend was het. Adam had prachtige schijnbewegingen waarbij 4 spelers van Hoofddorp omvielen, maar hij vergat te scoren. Cruz deed zijn best, maar zijn acties waren niet genoeg om Hoofddorp te foppen. We dachten na een mooie treffer van Jenoah de punten in de tas te hebben. Zijn harde schot eindigde als een kanonskogel achter de keeper.

Eén minuut voor tijd verloren we de aandacht en gaven Hoofddorp de kans te scoren. Die lieten ze niet onbenut. Gijs baalde als een echte aanvoerder van het onnodige gelijke spel. De neutrale kijker had er vrede mee. Zo eindigde de dag van de vreemde bewegingen met 4-4.

Tot volgende week!

Arjen Lindeman