JO9-2: Het verlangen naar een positieve ervaring is een negatieve ervaring

HBC JO9-2 – Alliance JO9-3: 3-9

Heeft iemand de Nederlandse inzending voor het songfestival al gehoord? Arcade heet het slimme commerciële liedje. De zanger luistert naar de naam Duncan Laurence. U hoort ‘t, echt Nederlands dus!

Volgens de Engelse bookmakers maken we de grootste kans op de winst dit jaar. Lijkt mij een gokje waard! Ik heb zelf een bloedhekel aan het songfestival, maar als we kunnen winnen zit ik de hele avond voor de buis. Althans, ik ga het echt proberen. Eerlijk gezegd begin ik dit stukje over het songfestival, omdat ik niet zo goed tegen mijn verlies kan en liever over winnen schrijf. Liever een positieve ervaring dan een negatieve…

Zaterdag kregen we met JO9-02 wederom klop. Dit keer van Alliance. Doorgaans een lullig ploegje, wat je normaal na een nachtje stappen in Amsterdam nog opzij zet, bleek nu een maatje te groot.

We begonnen niet onaardig, maar verloren al vroeg via Cruz de bal op een gevaarlijke plek. 0-1 viel direct binnen. Ook de 0-2 volgde snel. Identiek aan vorige week. Gijs en Mick die niet werden overgenomen als ze mee naar voren gingen. Hierdoor ontstond er telkens een overtal voor de tegenstander voorin bij balverlies of een uittrap van de keeper. Eenvoudig counterde Alliance ons zo weg.

Mick was vandaag de grote man aan onze zijde. Niet letterlijk, want dat is hij elke week al. Houdt u van champagne moet u vanavond langs bij huize Staats. De Möet & Chandon zal daar rijkelijk vloeien, want Mick maakte zijn eerste goal van het seizoen en wat voor eentje! Mick dribbelde een uitbal voor zich uit en haalde van 20 meter verwoestend uit. De droge knal verdween onhoudbaar achter de keeper. Superbal en echt tof voor Mick. Hij was het juichen bijna verleerd, maar Mick was net als wij allemaal trots als een pauw! Genieten!

Met lood in de schoenen moesten we richting de limonade, omdat het niet lukte gelijk te komen. Jean Paul en ik hamerden erop dat we met plezier en een echte wil om te winnen dat nog zouden doen. De boys zagen het nog zitten. De extra inzet wierp de vruchten af. Na rust scoorden we al snel. Zou het dan toch lukken?

De corner van Jenoah werd in eigen goal gewerkt, maar tellen deden we hem wel : 2-2. Gas erop!

Via Adam en Lars en met name Gijs waren we dichtbij een voorsprong. Gijs zag zijn gedroomde goal na een lange solo in rook opgaan. Jammer. Alliance deed wat het moet doen en was wel effectief met de afronding. Zo liepen ze uit naar 2-6. Vico haalde met goed keepwerk de ene bal na de andere van de lijn.

Jenoah veroverde de bal op de helft van de tegenstander en produceerde een hoge boogbal die boven de keeper onder de lat in het doel belandde. Mooie treffer, maar net te laat van Alliance in paniek te maken.

Zo kabbelde de wedstrijd voort tot 3-9. Een verloren wedstrijd om snel te vergeten. Wat u niet moet vergeten is om 16 mei het songfestival aan te zetten, want dan gaat u vuurwerk zien en zal Nederland zegevieren!

Nu ik dit allemaal zo schrijf bedenk ik me iets. Ik las in het vliegtuig terug uit Miami een boek van Mark Manson: De Edele kunst van NOT GIVING A F*CK. Daarin staat het volgende advies : “Het verlangen naar positievere ervaring is in wezen een negatieve ervaring. Terwijl daarentegen de acceptatie van een negatieve ervaring in feite juist een positieve ervaring is”.

Ik luister maar eens naar Mark Manson en berust in de nederlaag van de boys van vandaag. Mooie bijkomstigheid is dat ik die onzin van het Songfestival dan ook aan me voorbij kan laten gaan.

Gelukkig maar!

Arjen Lindeman