HBC JO11-1: Kakken zonder douwen!

Hoofddorp JO11-5 – HBC JO11-1: 1-15

Zeer verrassend nieuws deze week uit Manchester. Twitter ontplofte en VI maakte overuren. Manchester City zou namelijk een financieel bod op Feyenoord in voorbereiding hebben. Onze olievrienden van Etihad uit Abu Dhabi willen de club uit Rotterdam Zuid inlijven en omturnen tot satelliet club van Man City. Ik hoor u denken : “Het is maar waar je zin in hebt”. Zoveel soeps of zinnigs komt er doorgaans niet uit Rotterdam.

Op één ding na dan… Het oude Rotterdamse gezegde : “Kakken zonder douwen”. Een uitdrukking waarmee je krachtig superduidelijk maakt dat iets loopt als een geoliede machine of dat de werkzaamheden zonder enige wrijving en/of weerstand verlopen. Ziet u het voor u? Vandaag was het voor het sterrenensemble van Luke – dat je overigens schrijft met “EL-UU-KA-EE” – zo een dag. Een makkie!

We traden aan tegen de doorgaans sterk geachte polderjongens van Hoofddorp. Vanaf minuut één zou het geen wedstrijd zijn. Een veel beter op elkaar ingespeeld HBC liet geen spaander heel van de tegenstander. Al na enige minuten scoorde – van een meter of 10 – Bas met een strak wreefschot de eerste van de dag. Sam miste zijn moeder langs de lijn maar dat weerhield hem er niet van de eerste helft geniaal spel op de mat te leggen. Al snel maakte hij er 2 of 3. Vanaf dat moment was de geest uit de fles.

Als dure champagne spoten de doelpunten er één voor één uit. Hoofddorp probeerde tevergeefs de boel droog te houden, maar het was dweilen met de kraan of in dit geval de fles open. Zomer, Devyan en wie ik allemaal nog vergeet pikten hun goaltjes mee. Ook Seb werd voorin gepositioneerd met een veilige voorsprong op het scorebord. Zijn geluk kon niet op toen hij bij de tweede paal een scherpe voorzet van Loic afrondde. Tycho stoomde als de stoomboot van de sint onvermoeibaar langs de lijn steeds op.

Zo was er geen houden aan voor Hoofddorp. Joris maakte zijn prachtige acties op links en ook daar hadden “The Reds” geen antwoord op. Graag haal ik er nog één goal tussenuit, omdat die zo mooi en a-typisch was voor 10-jarigen. In de tweede helft passeerde Oliver zijn rechtsback en gaf de bal mooi voor vanaf de linker zijkant.

Dani vloog door de lucht en kopte de bal hard tegen de touwen. Een kopgoal zoals je die bij de jeugd zelden ziet. Prachtig! Iedereen klapte tevreden. Aan alle superlatieven kwam een einde bij 2-15. Luke zag dat het goed was. Ik moet nu stoppen met schrijven, want ik moet naar het toilet. Hoe zat het ook al weer met dat Rotterdamse gezegde?

Arjen Lindeman