JO10-3: Ouders doen rare dingen!

HBC JO10-3 – VEW JO10-1: 4-1 (voor in de boeken)
HBC JO10-3 – Ouders 35+: 12-11

Volwassenen doen rare dingen! Vorige week liep stiekem een Marokkaans jongetje tijdens de Champions League wedstrijd Lille-Ajax het veld op. Geen streaker ofzo, dat soort dingen doen volwassenen alleen. In een rechte lijn liep hij naar zijn held Hakim Ziyech.

Hakim deed alle ouderharten ter wereld smelten toen hij het jongetje omhelsde. Rustig met hem praatte en de tijd nam om hem te begeleiden naar de zijkant van het veld. De suppoosten gebaarde Hakim op afstand te blijven. Alles was ok. Prachtig moment!

Na wedstrijd wilde Hakim zijn shirt aan zijn aanbidder schenken. Ziyech vond de jongen zelf niet in het publiek. De vader van het jongetje legde uit dat hij even naar het toilet was. “Geen probleem” dacht Hakim en gaf zijn shirt aan papa. Een dag later stond het shirt op Ebay. Te koop voor minimaal €200. Niets papa van het jongetje. Ouwe boeven truc. Dat verzinnen kinderen niet.

Vandaag werd het nog gekker met volwassenen. De ouders van het sterrenensemble van JO10-3 vonden het een goed idee om tegen hun eigen DNA van 30 jaar jonger aan te treden. VEW kon geen team op de been brengen dus werd van de nood een deugd gemaakt. Door slechte heupen, knieën, een zware nacht of een kilootje meer dan 30 jaar geleden was het natuurlijk op voorhand al een onbegonnen zaak. Maar het werd een groot feest voor groot en klein.

Marieke, Taryn en Mireille lieten zien dat het talent van hun kinderen bij hen vandaan komt en niet van vaders kant. Kunstig combineerden ze erop los. Marieke speelde parmantig rechtshalf en pakte, net als Mick altijd krachtig doet, alle ballen op, die net overal tussenin vallen. Mireille speelde in de voorhoede en maakte net als Cruz sierlijk haar acties. De voorzetten van Marieke en Mireille werden door een gefocuste Thijs telkens heel fraai afgerond. Taryn bleek ook een killer en scoorde er zeker twee of drie. Geen wonder dus dat James eveneens aan de andere kant enkele keren het net vond.

Jean Paul was als een vis in het water op het middenveld. Hij strooide met een zelfde linkerpootje met veel gevoel als Lars met heerlijke passjes over het veld. Jeroen en Daan kwam je overal met rood hoofd op het veld tegen. Voor rust hadden ze zeker al 10 kilometer gelopen. Voorop in de strijd als Gijs en Koen. De appel valt niet ver van de stam.

Daan bewees een afmaker te zijn en pikte net als Koen meerdere goaltjes mee. Cheyenne kon niet spelen door een lelijke hernia en John moest later vandaag al aan de bak, maar Jenoah was er gelukkig toch bij. Jenoah was constant gevaarlijk en prikte op zijn bekende wijze er slim meerdere doelpuntjes in. Jules en Zomer vulden de troepen van JO10-3 aan met nog meer vrouwelijk schoon én voetbaltalent. Tom, Salvador, Jasper, Boaz en Lucai toonden dat het met de toekomst van HBC wel goed zit.

Met de tong op de schoenen kwam het laatste fluitsignaal nabij. Vico was de tweede helft gaan spelen en gaf er nog even gas op. Super goed en gretig speelt hij de laatste weken! Vico gaf voor op Koen die er geen gras over liet groeien. Onze topscoorder maakte aan alle hoop voor de volwassenen een einde. Met de twaalfde goal wonnen de boys terecht de wedstrijd.

Morgen doet alles pijn als we uit bed stappen. En beseffen we dat ouder worden niet altijd gepaard gaat met wijzer worden. Waarom doen we toch die rare dingen? Gewoon, allemaal voor de kids! Net als Ziyech!

Arjen Lindeman