JO10-3: De kop is er (weer) af…

Overbos JO10-4 – HBC JO10-3: 5-7

De kop is eraf. De tweede helft van de competitie is alweer gestart. Halverwege het seizoen zijn we en gelukkig voor velen van ons ook halverwege “dry januari”. Heb zelf niet zoveel op met goede voornemens, maar iedereen die ze wel heeft wens ik veel succes in de sportschool en de onhandige grote bocht om de Gall en Gall en de plaatselijke kroeg heen, om maar niet in welke verleiding dan ook te komen.

Het sterrenensemble van JO10-3 hoeft zich niet te onderwerpen aan allerlei ingewikkelde doelstellingen voor 2020. Coach Jean Paul, trainer John en ik vragen net als vorig jaar maar twee simpele dingen: samen veel lol én goals maken. Het liefst ook in die volgorde… Dan komen de punten vanzelf.

Vandaag mochten we in de Haarlemmermeerse polder aantreden tegen Overbos JO10-4 waarvan we ook JO10-3 later dit seizoen zullen treffen, omdat beide teams bij ons zijn ingedeeld. Adam was jarig wat duidelijk van zijn oor-tot-oor-glimlach was af te lezen, dus uiteraard kreeg hij de fel oranje gekleurde aanvoedersband om de arm. Keurig leidde Adam de warming-up en leverde zijn team messcherp af bij het eerste fluitsignaal in 2020.

Ik hoop voor u dat u de eerste helft niet gemist gemist hebt, want een galavoorstelling werd het. Galleryplay van de bovenste plank. HBC was “on fire” en Overbos brandde volledig af zoals de bossen in Australië. Mick begon op goal, maar kreeg niet één bal te verwerken in het eerste kwart. Sterker nog, Overbos kwam niet één keer over de middenlijn. A la het Barca van Guardiola een aantal jaar terug werd Overbos schaamteloos opgejaagd op eigen helft.

Nadat we de bal onderschepten combineerden we over 4 of 5 schijven tot voor het vijandige goal waar we of het net of het voortreffelijke keepertje troffen. Binnen 10 minuten -geloof het of niet- was het 0-3, maar 0-7 had ook niet misstaan. Tien minuten later hadden we de score reeds verdubbeld tot 6 in ons voordeel, waar we er ook makkelijk tien gemaakt hadden kunnen (lees: moeten) hebben.

Het eerste doelpunt werd -hoe kan het ook anders- gemaakt door jarige aanvoerder Adam. Een mooie diepe bal langs de lijn van Vico ging eraan vooraf. Niet veel later maakte Koen de tweede op subliem voorbereidend werk van turbo James. Seconden later bolde het net door Jenoah die een aanval van Gijs en Cruz over links koelbloedig afrondde waarmee het eerste kwart ten einde kwam.

Het tweede kwart compleet hetzelfde spelbeeld. Een ijzersterk combinerend HBC hield geen spaander heel van Overbos. Achtereenvolgens scoorden wederom Adam, Koen en Jenoah en exact in diezelfde volgorde. Kan geen toeval zijn. Worden de patronen van John’s woensdagtraining zichtbaar?

In de rust zagen we overmoedige blikken in de ogen ontstaan. Ondanks dat Jean en ik de boys op het hart drukten te blijven combineren en veel druk op de bal te houden, was de verleiding om massaal naar voren te lopen om te scoren groter. Niets menselijk is ons teampje vreemd.

Overbos liet van zich horen en scoorde tweemaal. Gijs hield wel zijn niveau de tweede helft en scoorde een prachtige goal. Statistisch gezien maakt Gijs er dan altijd nog minstens één, dus met gerust hart keken we uit naar het vervolg. Helaas bleef Gijs -against all odds- steken op één goaltje. Lars en Jenoah waren meerdere keren gevaarlijk, maar kregen de bal er ook niet in.

Het begin van het vierde kwart herpakten we ons goede spel met Mick, Gijs en Cruz voorop in de strijd en hadden we er zo weer 4 kunnen maken. De scherpte voor de goal was er niet. Wat rommelig gingen we naar het einde van de wedstrijd waarvan Overbos profiteerde en nog slim er een paar inprikte. Eindstand 5-7.

Een prima wedstrijd jongens! Als we zo spelen, kunnen we van iedereen winnen. Zin in de rest van het seizoen! Mijn advies voor 2020 is toch gewoon: “goed nat houden”. Dan los je twee problemen zeker al op: alle frustraties over “dry januari” en die lelijke bosbranden…

Arjen Lindeman