JO11-2: Veranderingen alom!

HBC JO11-2 vs RCH JO11-3: 5-1

Ik heb even teruggekeken. De laatste wedstrijd van ons team – formerly known as het sterrenensemble van JO10-3 – dateert van 7 maart dit jaar. Dat is welgeteld 175 dagen geleden. De wereld is dezelfde niet meer. Verandering alom. In de tussenliggende Corona-periode hebben we helaas afscheid moeten nemen van één van onze trouwste supporters.

Al vanaf het moment dat de boys als mini’s begonnen was Ben (opa van Mick) er altijd. En altijd is altijd. Natte neuzen, kouwe tenen of doorweekt tot op het bot, Opa Ben was er. Zelf een potje om 8 uur in de morgen diep in de Kop van Noord Holland ging aan Opa Ben niet voorbij. Opa Ben maakte weinig kabaal langs de lijn, zijn aanwezigheid en af en toe een trotse knik of een duim waren genoeg. We gaan veel puntjes pakken voor opa Ben dit jaar. Dat beloven we. Oma Anneke was er vandaag “gewoon” bij. Heel fijn!

Tegelijkertijd mochten we Thijmen en Jonas verwelkomen in ons midden. De scouts hebben niet stil gezeten zullen we maar zeggen. Deze twee toppers komen van RCH en KHFC. Zowel wij als team 1 gaan veel plezier aan deze boys beleven. Super leuk!

Eindelijk mochten we weer aantreden na een lange vakantie, voor de meesten lekker in eigen land. Wij waren naar Zeeland. Zierikzee onder andere. Erg leuk plaatsje Zierikzee. Je kunt heerlijk mosseltjes eten vergezeld met een wit wijntje op het terras van Brasserie Maritime aan de Nieuwe haven. Een aanrader.

Net als het inmiddels wereldberoemde “Zebrapad of Silly walks” van Zierikzee. Een echte publiekstrekker. U zult het niet geloven, maar Gemeente Zierikzee heeft een zebrapad aangelegd waar het de bedoeling is dat je met een “raar loopje” naar de overkant gaat. Geïnspireerd op de sketch van Monty Python’s The Ministry of Silly walks…

Toeristen kunnen voor Instagram en Tiktok filmpjes van maken van zichzelf en hun vrienden terwijl ze met een “silly walk” oversteken. Top idee! Hoe verzin je het!? Ik zal u ons filmpje besparen, maar hier een willekeurig andere suggestie:

Tot mijn grote schrik hoorde ik deze week dat Gemeente Zierikzee het “Zebrapad of Silly walks” heeft moeten sluiten. Niet om Corona-redenen, maar in verband met de algemene veiligheid. Toeristen haalden dusdanig rare capriolen uit als Silly Walk dat er dagelijks ziekenhuisopnamen waren te betreuren. Ziet u het voor u? Dronken Duitsers doen rare dingen! Daar kwam bij dat het Zebrapad heel erg glad werd al bij enige regenval. Hierdoor verloor iemand zijn tanden nadat een spagaat eindigde met het gebit op de stoeprand. Het kan raar lopen!

Dat moet vanochtend de coach van RCH JO11-3 ook gedacht hebben na een minuut of tien spelen. RCH had ondanks wind tegen het beste van het spel. Toch was het Jenoah die het eerste doelpunt van het jaar op zijn naam zette. Gijs kwam voor zijn man, veroverde natuurlijk de bal, want hij verloor de hele wedstrijd geen duel en stuurde Jenoah diep die niet twijfelde en de stuiterende bal vakkundig afrondde.

Het was wennen op het grote veld maar Vico was als een vis in het water en liep heerlijk tussen de linies door en was absoluut onze gevaarlijkste speler de eerste twee kwarten. Adam maakte mooie acties en met wat meer diepte en gretigheid in zijn spel zal hij menige verdediging onder vuur nemen dit jaar.

James moest het opnemen tegen de snelste speler van RCH, ene Mo. Wat Mo nog nooit was overkomen gebeurde vandaag wel. Mo werd moeiteloos bijgehouden door “V12” James. James speelde Mo uit de wedstrijd en legde daarmee de aanval van RCH volledig lam. Eén keer zou RCH uiteindelijk scoren.

Cruz had als vanouds slimme doeltreffende passjes op het middenveld. Iets meer vooruit voetballen en lopen op het grote veld en dan gaat hij de spitsen wel bedienen. Ook Lars was van de partij. Lars leek weinig last te hebben van zijn oog. Op een haar na miste hij een mooie kans na een snelle uitbraak het derde kwart. Komende week moet Lars weer onder het mes. Balen! Sterkte! Snel beter worden. We hebben je nodig.

Mick speelde de eerste kwarten krachtig. Op de juiste momenten werkte hij gevaarlijke voorzetten van RCH weg voor het doel. Het laatste kwart keepte Mick en hield hij ons in de wedstrijd met twee Heroische van der Sar-reddingen binnen 10 seconden. Oma Anneke stond letterlijk en figuurlijk naast Mick. Mooi om te zien!

Toen iedereen het nodige melkzuur in de kuiten voelde branden, werd Koen pas echt wakker. Koen pakte de draad van 7 maart gewoon weer op: Scorend dus. Met 4 doelpunten was hij de absolute matchwinner. De Corona-stop heeft Koen zijn scoringsdrang en – vermogen niet aangetast. Koen is Koen gebleven.

Daarmee liepen we uit tot een verdiende 5-1. Gelukkig geen Silly walk, maar “a walk in the park” zoals de Engelsen zo mooi uitdrukken bij een grote eenvoudige overwinning!

Tot volgende week!

Arjen Lindeman