Verslag JO11-2: Fel potje voetbal

HBC JO11-2 – Hillegom JO11-5: 2-2

We waren het bijna vergeten, maar andere clubs bestaan echt. Zaterdag het levende bewijs: Hillegom kwam op bezoek. Ik heb me voorgenomen niets te schrijven over Corona(frustraties), dus daar houd ik mij netjes aan. Ik ben normaal niet zo van de regeltjes, vraag het mijn vrouw. Maar je kunt het ook te bont maken met alles aan je laars te lappen.

Neem Lil Kleine van de week. Die verbouwde twee dingen in één dolle nacht. Jamie én de net geopende Topsuite van Hotel Oku in Ibiza. Ik vind het niet normaal; zonde van de hotelkamer! Bij Jamie had ik dat sentiment niet zo. Sowieso was ze toch al verbouwd vóór het incident.

Niet alleen goed voorbeeld doet volgen bleek vandaag. Iets te veel agressie van het Amsterdamse rolmodel werd gekopieerd en meegenomen naar het veld. Een uiterst fel potje voetbal was het gevolg. Af en toe over de randjes, maar vermakelijk voor het publiek. Of kwamen toch alle Coronafrustraties eruit? Oh nee, daar gingen we het niet over hebben.

We begonnen de wedstrijd op deze klamme ochtend zonder wissels, want Vico en Adam waren niet aanwezig. Binnen enkele minuten wurmde Nathu zich door de defensie en werkte beestachtig via onderkant lat af. We hadden het eerste kwart het beste van het spel en moesten afstand nemen. Dat verzuimden we te doen.

Het tweede kwart stroopte Hillegom de mouwen op en het spel werd steeds fysieker. Omdat onze jongens niet bepaald uit de boerenklei komen en elke dag boerenkool met jus en worst te eten krijgen, kregen we het moeilijker. Vooral rasvoetballers Koen en Cruz die daarvoor veel meer ruimte werd geboden en hun gang konden gaan. Eerlijk is eerlijk, Hillegom had ook drie goede spelertjes, die elkaar vonden en ons af en toe wegcombineerden.

Mick was het die ons in de wedstrijd hield. Met een paar vakkundige ingrepen sneed hij de pas af van Hillegomse voorwaartsen voordat ze konden uithalen. Jenoah keepte goed en pakte een paar listige ballen. Mick maakte nog een serieuze tackle, waardoor de vlam massaal in de pan sloeg. We weten dat Mick dat nooit met opzet zou doen.

De trainer van Hillegom liep verhit het veld in. Zette ons weg als “te hard spelend”. Dat was wat misplaatst, omdat het mannelijke spel juist aanvankelijk van Hillegom kwam. De tackle was een oprecht foutje… te laat ingezet door onze krachtpatser in de achterlinie.

Gijs kreeg even later een bal in het gezicht, maar kon zijn woede goed de baas. Aanvoerder waardig. Hillegom kwam na verkeerd uitverdedigen op gelijke stand. Onnodig.

Het derde kwart min of meer hetzelfde spelbeeld. Dit keer was het Cruz die over de schreef ging, nadat hij wat harde charges te verduren had gehad. Even handje schudden en weer verder. Hillegom kwam op voorsprong toen we niet opletten.

Het vierde kwart ging Gijs meer naar voren spelen en Nathu en Koen draaiden we om. Iets meer power en krachtwerk was nodig. Dat pakte goed uit. James startte de V10 en liep aan de rechterzijde iedereen voorbij. Daar bleef het niet bij, want een voorzet op maat kon door Koen worden binnen geschoven. 2-2. Er zat meer in.

Lars hielp Cruz, die niet meer kon de laatste minuten, waar hij kon. Pakte veel ballen af en bracht Gijs in stelling. Een bal op de paal van Gijs had meer verdiend. De keeper van Hillegom verslikte zich in een uittrap. Nathu had de winnende moeten maken, maar was zo verrast door de kans, dat hij oog in oog met de keeper het net niet kon vinden.

Even later was het weer raak. Nathu werd getorpedeerd. En er was over en weer een handgemeen tussen Nathu en een spelertje van Hillegom. Lil Kleine en Jamie zouden trots geweest zijn, maar dit keurden wij af. We hadden geen wissels, anders had even afkoelen goed op zijn plaats geweest.

Ik appelleerde wel voor een penalty, maar de coach van Hillegom was het (uiteraard) niet met mij eens. We lieten het er maar bij. De laatste minuut brak aan. Een echte Engelse scrimmage voltrok zich voor het doel van Hillegom. Die had er in gemogen. Zeker 5 a 6 schoten binnen de 5minuten; ik hoorde meerdere moeders gillen. Fijn dat het publiek er weer was.

Het lot besloot anders, de bal ging er niet in: 2-2, voldaan naar huis. Goed dat we sportief afsloten met handen schudden en penalties. Zo hoort dat, een echte verzoening aan het eind al is het voor de bühne! Net als Lil Kleine en Jamie…

Hartelijke groet,

Arjen Lindeman