Wedstrijdverslag JO12-2: Killersmentaliteit!

HBC JO12-2 – DSOV JO12-2: 5-3

Vergif… In basis een negatief woord, maar “het hebben van vergif” is een competentie die minstens zo belangrijk is als het hebben van: talent, handelingssnelheid, basistechniek en tactisch inzicht. De uiterste wil om te winnen, ook wel een killersmentaliteit genoemd.

Sommigen draven hierin door. Neem Aminata Diallo een speelster van de vrouwenselectie van Paris Saint Germain. Aminata is onlangs haar basisplaats verloren aan Kheira Hamraoui, die dit seizoen is overgekomen van Barcelona. Op een dag na de training werd Kheira Hamraoui uit haar auto gesleurd door gemaskerde mannen, die haar bewerkten met stalen knuppels en het vooral op haar benen gemunt hadden.

Kheira werd belaagd met als doel haar lelijk te blesseren aan haar benen, zodat ze niet meer zou kunnen spelen. Aminata wordt inmiddels door de autoriteiten verdacht van het inhuren van deze gemaskerde mannen. Hoe verzin je het? Over vergif en killersmentaliteit gesproken. Aminata doet er in ieder geval alles aan om haar doel te bereiken. Verliezen is geen optie.

Wij moesten met het sterrenensemble HBC JO12-2 aantreden tegen DSOV. Een team dat we eerder nog niet tegenkwamen, dus was het niet duidelijk wat voor vlees we in de kuip hadden. Publiek verzamelde zich netjes achter het hek in verband met de Corona-regeltjes. Fijn om te zien dat dit niemand weerhoudt de boys aan te moedigen.

JP moest tijdens de warming-up even naar huis. “Iets vergeten”. JP overhandigde mij het tot in de puntjes goed voorbereide briefje met de startopstelling, het beoogde wisselbeleid én het keerpersroulatiesysteem erop tot in detail uitgewerkt. We vervolgden de warming-up en ook John sloot zich aan. Vlak voor de aftrap was JP alweer terug. We wilden de opstelling bespreken, maar op één of andere miraculeuze was ik JP’s briefje verloren. Nergens meer te vinden. We moesten maar wat improviseren. Niet ideaal – excuses daarvoor JP 😊 – maar we verschenen ogenschijnlijk 100 procent klaar bij de aftrap.

Het eerste kwart was het aftasten. Al snel bleek dat wij overall het beste team hadden, maar dat in de as van DSOV een verdomd goed middenveldertje liep dat niet van de bal te krijgen was. Geblokt en handig, uiterst sterk. Voorin liep een Rob Rensebrink-achtig spitsje. Snel en dun. Een slangenmens, geen meter meeverdedigende. Te slap gingen wij elk duel in en konden geen vuist maken.

In de laatste minuut van het eerste kwart werd James opgejaagd door DSOV. James deed het goede om via keeper Vico de bal “eruit te halen” en naar de andere kant te verplaatsen. Heel ongelukkig was er verwarring en belandde de bal in het doel. 0-1. Kan gebeuren. In de break gaven JP, John en ik aan dat we feller en sneller moesten spelen. Geheel geen man overboord nog, maar wel als we zo slap zouden blijven spelen.

Het tweede kwart brak aan. Onze lieve Heemsteedse boys gingen het veld in om lekker te ballen. DSOV had het mes tussen de tanden. Na een aantal mooie aanvallen van onze zijde, won DSOV steeds de afvallende bal. Te slap duelleerden we en kwamen steeds in problemen. DSOV wist via het slangenmens Rob Rensebrink twee maal te scoren uit een counter. Een giftige slang… 0-3 bij rust.

Vico was over zijn toeren en droogde zijn frustratietranen. “Als we zo spelen, winnen we nooit” was zijn tekst. En terecht. Geen bezieling, geen wil om te winnen, geen vergif. De term “Ouwe wijven zomeravondvoetbal” konden de meesten glimlachend wel plaatsen… 😊 De limonade moest het tij doen keren. John herinnerde de boys eraan dat we moesten spelen zoals tegen onze eigen JO12-1. Met strijd en geloof in onszelf.

Het derde kwart was alles anders. Met Gijs en Nathu voorop aten we elke centimeter van het gras op. Vico was gaan voetballen in plaats van keepen en dat gaf de nodige diepte. Lars en Mick veranderden in Engelse verdedigers, waar niemand uit pure angst meer langs kwam. James haalde zo nu en dan de achterlijn weer. Adam kwam steeds vaker gevaarlijk voor het doel. Het zat er echt in, iedereen voelde het. Een mooie aanval over links werd door Nathu met de punt binnen geprikt: 1-3!

Vlak daarna de mooiste goal van de dag. Koen speelde Nathu in de diepte aan die kaatste op Yasin. Yasin die alles met overzicht en rust doet twijfelde niet en vuurde een wreeftrap af met de juiste snelheid en controle. De bal belandde in de linkerbovenhoek. Publiek sprong op. En de boys vlogen elkaar om de nek. 2-3. Een typische Remontada was in de maak.

Het laatste kwart moest het gebeuren. We drukten de boys op het hart dat met de juiste killersmentaliteit ze nog zouden winnen. Ze pakten het super op. Geen duel ging meer verloren en DSOV leek de weg kwijt te zijn. Als snel was het weer Nathu die voor de gelijkmaker tekende: 3-3. Wat een pot! Enkele minuten later gingen we over DSOV heen toen een voorzet van Koen door DSOV in eigendoel werd gewerkt.

HBC Voetbal | JO12-3De laatste aanval – die ook op film is vastgelegd – zorgt zelfs voor 5-3. Mick werkte de bal weg. Cruz pikte de bal handig op en wurmde zich tussen twee spelers van DSOV door. Cruz speelde flegmatiek diep met de buitenkant naar Nathu die de bal schuin voor gaf aan Jenoah. Jenoah bleef koel en werkte met een semi-stiftballetje af. Wat een ontlading, de punten waren binnen.

Apentrots waren de boys op zichzelf. Mooi om te zien dat met het juiste gif ze de wedstrijd konden omdraaien.

In Parijs blijft het voorlopig nog onrustig. Het laatste nieuws is zelfs noch bizarder dan het oude. Inmiddels zou de vrouw van technisch directeur Eric Abidal van FC Barcelona (mede)verdachte zijn van de gemaskerde aanval op Kheira. Eric en Kheira hadden vorig jaar namelijk een verhouding, waar de vrouw van Eric blijkbaar achter gekomen is. Wat een soap.

De “killer lady“ van Eric liet het er niet bij zitten. Goede reden om Kheira’s benen te bewerken met knuppels? Geruchten melden Eric zelf nu een tocque draagt in het bijzijn van zijn vrouw. Wel verstandig lijkt me… 😊

Goed weekend allemaal!

Arjen Lindeman