Uit het Haarlems Dagblad

Bloemendaal wil wel, knokt ook maar koploper HBC is domweg een stap verder

Het was zowaar zwoegen voor de ongenaakbare koploper. Bloemendaal vocht als een leeuw, kwam zelfs voor maar moest toch de meerdere erkennen in HBC. Koen Beeren stond eigenlijk de hele wedstrijd op een eiland. Het is ook de kracht van HBC om een tegenstander vast te zetten waardoor de lange bal de eerste optie wordt. Dat is nu net niet de kracht van de Bloemendaalse aanvalsleider, die de ballen graag kaatst of teruglegt voor de lopende middenvelders.

Het was een frustrerende middag voor de spits, die ook volgend seizoen onder de nieuwe trainer de kleuren van Bloemendaal verdedigt. ‘Ik heb volgens mij een paar ballen in de voeten gehad en verder alles op het hoofd of er langs. Dat voetbalt natuurlijk niet lekker, want daar liggen mijn kwaliteiten niet direct. Maar we hadden het lastig, omdat HBC een stap verder is. We wisten dat het een moeilijke klus zou worden en dus moesten we alles geven. Het was niet genoeg.’

Al oogde de thuisploeg niet okselfris in de passing en was de ploeg van trainer Jasper Ketting ronduit slordig in de afwerking. Het verschil tussen HBC en Bloemendaal is vooral de creativiteit op het middenveld. Bloemendaal-trainer Tim Joon moest puzzelen want miste op zijn middenveld Mike Guliker, die vaak voor de aanvallende ingevingen zorgt. Waar HBC zelfs Wouter de Bruijn en John Goossens nog miste, kan Ketting nog steeds ervaren spelers als Zeno van Ooijen, Jeroen de Bruijn en Mark Mul opstellen. Allemaal spelers die een beslissende pass kunnen geven. Bij Bloemendaal werd er keihard gewerkt en lange tijd leek het zelfs iets op te gaan leveren.

Vooral ook omdat HBC behoorlijke kansen om zeep hielp. Zo was Arno Dijkstra te wild bij een inzet van dichtbij. Sieb Tinholt, vervanger van Barry van den Brink in het Bloemendaalse doel, oogde soms wat onzeker. Na een foutje kreeg hij hulp van de grensrechter. De scheidsrechter volgde het vlagsignaal op en de goal van Neil van Hooff werd geannuleerd.

Bloemendaal was zelden voor het doel te vinden, maar wist dat die ene kans nog moest komen. Meteen na de rust was invaller Seb van Veen uit de rug gelopen van het centrale duo en Melvin Jordaan wist de vrije trap precies op de voet te deponeren. Zo beloofde het opeens een interessante middag te worden.

Zou HBC tegen de eerste zeperd aan gaan lopen? ‘Helaas valt de bal dan al heel snel verkeerd en weet de spits het ’gelukje’ binnen te werken,’ zo zag Beeren vanaf de middenstip. Sven Wierda stond zoals zo vaak op de goede plek.

De tweede helft duurde te lang voor Bloemendaal. Mark Mul, weer de motor van de ploeg, legde de bal prachtig op het hoofd van Dijkstra, die de 2-1 liet aantekenen. Ook de laatste goal had een gouden randje. Wierda vond Van Ooijen die stijlvol de bal achter Tinholt volleerde.

Bron: Haarlems Dagblad/Bart Slegers