Vandaag was het zover, voor de winterstop heeft de JO16-1 promotie naar de 5de Divisie afgedwongen. Onder leiding van John Goossens is na anderhalf jaar bloed, zweet en tranen maar vooral hard werken deze mooie sprong tot stand gekomen. Na een niet al te beste voorbereiding met verlies tegen Ter Leede uit Sassenheim en Odin ’59 uit Heemskerk, die al wat langer in de 5de Divisie zitten, was het vooral leren in deze wedstrijden. Helaas zit er een flinke griep in de groep en in de aanloop naar de wedstrijd kregen we steeds meer berichten binnen dat er spelers niet fit zijn.
Met de lessen uit de oefenwedstrijden en wetende dat er maar 8 fitte spelers waren was er voor deze wedstrijd voor aan aangepaste strategie gekozen. Puntje naar achter met de linies kort op elkaar. Ons gewone spel, met hoogdruk zetten en hoge intensiteit, zat er vandaag gewoon niet in. Hopelijk kunnen we de schade beperken, was onze gedachte. Na de warming-up in de kleedkamer was de conclusie dat de scherpte er niet helemaal was. Daarmee was het duidelijk voor de fitte spelers om extra inzet te tonen voor de spelers die er niet lekker inzaten.
De wedstrijd begon, de jongens begonnen best goed en ze hadden de eerste kansen op een goal, Lisse had een goede keeper meegenomen. Helaas kwamen we toch achter, foutjes worden graag uitgepakt in de 5de Divisie, dat wisten we al uit de 2 oefenwedstrijden. Kop omhoog en door! Na een half uur met een uitbraak van Finn Noorlander die weer op de keeper stuitte kwam de bal uiteindelijk bij Jonas Verbeek terecht die de 1-1 binnentikte. Het eerste competitiedoelpunt in de Divisie was daarmee voor hem. Het gevoel was direct terug en vrij snel na de 1-1 viel de 2-1 via een snelle aanval over rechts via Dani van Bakel.
Lisse mocht het spel maken maar wist zich geen raad met bal, ze lieten zich verleiden tot een lange bal die vrijwel nooit op de juiste plek terecht kwam. Met een voorsprong de rust in, ongekend! En niet verwacht. Het was lastig om in te schatten waar de groep stond na de oefenwedstrijden met de zieken in het veld en op de bank.
Na de rust verdergegaan waar we gebleven waren, blijven voetballen vanuit de opdracht en taakbewust die tweede helft in. Na een minuut of 60 raakte de eerste spelers op. Kramp, spierpijn etc.. Ze waren tot het uiterste gegaan. We keken naar de bank met de hoop of deze spelers in het laatste uurtje beter waren geworden, helaas….
Het was goed om te zien dat de wisselspelers hetzelfde spel op de mat konden leggen. Met deze spelers in het veld konden de jongens de wedstrijd uitspelen, weinig kansen weggeven en netjes de opdrachten blijven uitvoeren. Mooi om te zien dat deze veerkracht gewoon in de jongens zit, als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat!
Prachtig om die blijdschap te zien op en naast het veld. De jongens hebben keihard gewerkt en geleverd. Als ze dit kunnen blijven doen in de komende wedstrijden dan wordt het nog genieten de rest van het seizoen.
De kop is eraf en op naar de volgende!
Tobias Noorlander
