Interview Henk Kinkhouwers – “Mister HBC”

Je zou kunnen zeggen dat Henk, als hij niet op ons complex aanwezig is, waarschijnlijk naar de Oude Posthuisstraat is getogen “om er even tussenuit te zijn”…; zijn uren bij HBC zijn namelijk niet te tellen en dat gaat al jaren zo, maar daarover later meer.

HBC Voetbal - Henk KinkhouwersGeboren in Haarlem (1951) en getogen in Heemstede aan de Cruquiusweg 90 – de appel viel niet ver van de boom – groeide hij zorgeloos op in een arbeidersgezin bij zijn ouders met nog een broer en een zus en beleefde er een heerlijke jeugd.

Zo nam Vader Piet hem als kleuter al mee naar het HBC-terrein, omdat hij daar als terreinknecht en materialenman diensten verleende; jawel, de ò zo herkenbare paplepel. Terwijl papa daar bezig was, hield kleine Henkie als 3-jarige op het trainingsveld “al een balletje hoog”, vertelt hij met zo’n karakteristieke Henk-knipoog. Die bal zal groter dan Henkie zijn geweest, maar dat terzijde… Daar werd al vroeg de basis gelegd voor zijn verdere HBC-voetballeven en alles wat daarmee samenhangt, zijn grootste hobby.

Vlak bij huis volgde hij de lagere school op de Molenwerfslaan bij de broeders van De La Salle en hij trof het, want daar werd (school-)voetbal bijna als een hoofdvak beschouwd en zo kon het gebeuren, dat Henkie zich als 6-jarige ook aanmeldde bij HBC om daar het edele voetbalspel te spelen met onderlinge potjes tot zijn 12e jaar, toen pas begon het echte werk. Hij bleek geen Faas Wilkes te zijn, maar met zijn inzet ontwikkelde hij zich al snel tot een stugge, moeilijk te passeren verdediger met voldoende kwaliteiten om hogerop te komen.

Zijn 1e trainer was broeder Paulus, die velen onder ons zich nog wel met een glimlach zullen herinneren. Paulus kon, net als zijn medebroeder Fredericus (Cees de Korte) het balletje, zelfs gekleed in zijn toog aardig hoog houden; die twee zijn jarenlang zéér actief geweest in onze jeugd en hebben ook bestuurlijk hun steentje bijgedragen. Paulus was trouwens niet alleen een goede trainer; hij kon ook menig vrouwenhartje langs de lijn sneller doen kloppen…

Na de lagere school volgde hij de LTS en de Grafische school en dat was het dan; aan de slag jongeman! Dat hij door uitloting niet in militaire dienst terecht kwam, was mooi meegenomen, trouwens, welke sergeant had onze Henk er onder kunnen krijgen, laat staan er onder gehouden? Zijn werkzame leven startte hij bij een Zandvoortse drukkerij, gevolgd door een periode bij kruidenier de Gruijter (Piet de dief) en bracht hem ten slotte bij de PTT; eerst enige tijd in Zandvoort en daarna naar Heemstede en daar onder andere ene Joop Martin als collega aantrof.

Joop had rond de oorlog in HBC 1 gespeeld en was daarna tientallen jaren, zowel bij Dameshandbal als bij Voetbal vaste (jeugd)trainer geweest. Hij kreeg grote bekendheid omdat hij een keer voor een avondtraining de sleutel van het hek was vergeten en bij een poging er overheen te klimmen aan zijn ringvinger bleef hangen en zijn vinger afsneed. Met de afgerukte vinger in zijn trainingsbroek leidde hij daarna doodleuk twee  trainingen, om pas  later op avond zijn huisarts te consulteren; hoe zó, PTT-ers zijn niet plichtsgetrouw?

 Bij de PTT – later TNT – heeft Henk gedurende 40 jaar menig Heemstedenaar in diverse wijken van post voorzien en werd daardoor een echte BH-er. Hij trof daar meer HBC-ers als collega aan: bekende namen zoals Ton van der Meer sr., René Westerkamp en de vriendjes Jan Kokkelkoren en Pietje Stokman. Op een dienstfiets en later op de brommer deed hij zo snel mogelijk zijn wijk, want de vrije middaguren daarna lonkten; óp naar HBC! Hij heeft dit werk altijd met plezier gedaan; het in weer en wind buiten zijn vond hij prettig.

HBC Voetbal - Henk Kinkhouwers
HBC I  1975-1976

Uit zijn aspiranten- en juniorentijd noemt hij als leiders onder meer Hein Juffermans, Bas de Groot en Arie van Bergen én rept over het per fiets – in weer en wind bezoeken van uitwedstrijden tot in Zwanenburg en Nieuw Vennep aan toe. Niets geen ouders met auto’s om het grut droog te vervoeren; dat kwam pas later aan de orde.

Een hoogtepunt was, om als jongste HBC-ertje voorop mee te mogen lopen in de optocht door Heemstede, bij de feestelijke opening van ons nieuwe sportpark aan de Cruquiusweg; dat was op 24 augustus 1958, alweer bijna 60 jaar geleden. De A1-junioren speelden, zoals wij dat gewoon waren interregionaal, met onder meer Cees Diependaal, Jan Pijpers, Herman Bosman, Jos Kuhlmann en Hans Paulus, terwijl de training werd verzorgd door Vlietman, die ook de selectie onder zijn hoede had. Een mooie tijd.

Toen Henk naar de senioren doorschoof, werd hij ook zelf, samen met vriend Karel Gozeling (der Bomber) jeugdleider. Je zou kunnen zeggen dat Henk vanaf ’67 tot op heden, naast het voetballen iets gedaan heeft voor zijn club met een duidelijk accent op de jeugd. Aanvankelijk speelde hij als senior het 1e jaar in het 2e en 3e, maar toen haalde Vlietman hem naar de selectie waarin hij debuteerde tegen OSV in Oostzaan. De jaren er na speelde hij onder Vlietman en van Doorneveld bijna 100 wedstrijden in HBC I.

In 1976 verleidde een collega hem om bij DIO te komen spelen voor een paar vulkoeken, maar vóór de Kerst liet hij ze daar al weten, dat het maar één jaar zou duren; heiwee… Hij herinnert zich één hoogtepunt uit dat jaar en dat was de wedstrijd DIO 2 – HBC 3 tegen onder anderen zijn maatje Piet Stokman.

Ze hadden samen de avond daarvoor bar ’t Okshoofd bezocht voor de warming up; Pietje raakte die wedstrijd geen bal want Henk “speelde hem helemaal gek”, zo vertelt hij. DIO won met 3-1 en dat moest, zo meenden de heren gevierd worden en daartoe werd na de match de Toekomst tot sluitingstijd bezocht en afgesloten tot in de kleine uurtjes in de Incabar… […] Jaja, de mannen konden er wat van.

HBC Voetbal - Henk Kinkhouwers
Vrienden van  Zaterdag I

Eenmaal teruggekeerd op het oude nest, bleek het 1e er niet meer in te zitten voor Henk en speelde hij nog jarenlang – tot zijn 50e met veel plezier in onder meer Zaterdag I en de Veteranen. Hij sloot zijn voetballoopbaan als 50-jarige door een onwillige knie onder de lat af, maar haalde en passant zijn officiële scheidsrechtersdiploma en floot ontelbare wedstrijden bij HBC. Hij maakte daarbij geen uitstapjes (meer) naar andere clubs…

Ondertussen was het trainen en leiden van de jeugd gewoon doorgegaan, tot op de dag van heden, evenals het feesten trouwens… Het is allemaal te veel om op te noemen, maar we pikken er voor het nageslacht toch een uit.

Wij gaan terug naar 1978: HBC goes USA!

HBC Voetbal - Henk Kinkhouwers

Fred Schouten komt na een studiejaar enthousiast en met de mooiste verhalen terug uit Madison, Wisconsin USA en opperde om met een stel HBC-vrienden daar drie weken op tournee te gaan. Dat alles werd op een donderdagavond na de training bekokstoofd en het idee werd weldra omgezet in een heus reisplan, let wel, binnen 4 weken. Een 3-tal sponsors zorgden voor een puike oranje-witte outfit zoals het echte Oranje.

En zo kon het gebeuren dat Fred c.s. een uitnodiging kregen van de Madison Soccer Club ’56 om daar vier wedstrijden te komen spelen en de vrienden combineerden dat met een fantastische drieweekse trip in de regio Chicago.

HBC Voetbal - Henk KinkhouwersHenk koestert het programmablad van dat gebeuren als een relikwie; uw redacteur mocht het kleinood even vasthouden en haalde er het “Heenstede Team Roster” uit en gelooft u mij, dat was even een kippenvelmomentje:

  • Goalkeeper: C.Diependaal (24)
  • Defenders: Jan Kokkelkoren(28), Rob Kol (21), L.VanBakel (25), Marcel Rees (29), D.Schoenmaker (26)
  • Midfielders: Hans H. de Reus (28), Ton Schouten (25), M Kokkelkoren (24), Henk Kinkhouwers (26), Alex Van der Meer (23)
  • Forwards: Fred Schouten (31), Rob Berghuis (24), Karel Gozeling (27),  L.Booms (28)
  • Manager: Fred Schouten

Deze vriendenclub beleefde de reis van hun leven; ze werden daar voor “Oranje” aangezien. De groupies dansten om hen heen en de Stars en Stripes én het Wilhelmus welke klonken deden de rest…: onvergetelijk! Henk denkt na over een reünie volgend jaar, dan is het precies 40 jaar na dato.

 

Henk, hoe voelt het HBC-er te zijn?

“Tja, wat moet ik daar nou op zeggen; ben nu zo’n 60 jaar lid van deze geweldige club en hoop dat nog lang te mogen blijven. Ik werd al op mijn 17e jeugdtrainer en dat doe ik nog steeds; ik heb jarenlang de C en D junioren gedaan en nu dus de kleinsten, de mini’s.

“Verder organiseer ik al zo’n 15 jaar een Engeland-weekend in de winterstop voor de selectie waarbij we altijd een stadion bezoeken inclusief rondleiding en een heuse League-match; voeg daarbij wat pubs-sightseeing en zo’n weekend is zo weer om…

“Ja, en verder heb ik jarenlang in de Raad van Elf van onze carnavalsvereniging De Kwakers gezeten en nu dus achter de bar in onze Toekomst II als lid van de kantinecommissie. Verder organiseer ik al decennia lang op de zaterdag voor Pasen het grote Lentefeest, een jaarlijks terugkerend en niet weg te denken HBC-feest. Ik zit momenteel ook in het bestuur en dat alles kan omdat mijn Leny, de schat, een echt HBC-vrouwtje is.

HBC Voetbal - Henk Kinkhouwers
Henk is al jeugdtrainer sinds 1967

Wat is de rode draad welke voor jou door HBC loopt, Henk?

“De jeugd en mijn vrienden.

Verder nog iets te melden, iets wat je nog kwijt wilt?

“Ja, de vrijwilligers hé. Wij beschikken best over een groot leger ervan, maar het is gewoon tekort en velen hebben méér dan één taak en dat zou toch echt anders moeten. Er moeten meer mensen opstaan om zo’n grote club als HBC te ondersteunen. Er wordt genoeg over gepraat, maar ik hoop op mensen die zich aanmelden en het dóen omdat het harstikke leuk is om het een tijdje te doen.

Twee jaar geleden is Henk, samen met Klaas Lukkien, gekozen tot “Vrijwilligers van het jaar” na een landelijke enquête door het Algemeen Dagblad, maar al eerder, in oktober 2005 tijdens de jaarvergadering benoemd tot Lid van Verdienste. Terechte onderscheidingen waar hij met recht trots op kan zijn.

Tenslotte Henk, Ajax heeft Sjakie Swart, Feyenoord had Coentje Molijn; boven dit interview staat “mister HBC”; kun je daarmee leven?

“…”

Wij wensen je nog vele mooie jaren toe in dienst van HBC Henk en bedankt man!

JS