JO12-2: Je bent wat je eet…

HBC JO12-2 vs RCH JO12-2: 10-3

&

HFC JO12-6 – HBC JO12-2: 0-1


Vorige week speelden we tegen RCH. Voorheen een club uit Haarlem, dat zich later vestigde aan de Sportpark te Heemstede. Die club en haar huidige leden hebben zich zo volgevreten aan (allerlei verhalen over) het roemruchte en succesvolle verleden, dat ze er topzwaar door geworden zijn.

Als je topzwaar bent, is de kans groot dat je omvalt. Net als een tol die haar snelheid verliest. RCH is geen schim meer van wat het ooit was.

Wij lustten dat goedgevulde van oudsher onbereikbare hapje wel. Met gemak werd RCH in 4 kwartjes voetbal letterlijk gevierendeeld. Na een uurtje spelen stond er 10-3 op het scorebord en dan hebben we nog genadig gehandeld. De vier stukken waarin we RCH hadden verscheurd kregen een waardige begrafenis.

In de laatste seconde lieten we RCH nog een derde doelpuntje maken. Mooi om te zien hoe RCH haar goal vierde als een overwinning. Iedereen ging blij van het veld… Mooi einde, mooi weer, mooi weekend. RCH rust zacht!

Dit weekend moesten we aan de Spanjaardslaan onze kunsten vertonen. Voor mij als halve Catalaan is het woord “Spanjaardslaan” alleen al genoeg om strijdlustig te worden. De rest van ons team, JP én ouders waren minstens zo gebrand op een eclatante overwinning als ik. Hiervan waren de redenen ontelbaar.

Neem bijvoorbeeld de laatste wedstrijd tegen HFC, waarbij de punten ons listig en wreed werden ontnomen door scheidsrechterlijke invloeden van een enge man met een rode jas, die 5 minuten voor tijd al affloot (lees het oude verslag er rustig nog eens op na 😊).

Of bedenk u dat James tegen zijn “oude matties” moest en die graag wilde tonen dat zijn overstap naar HBC een bijzonder goede keuze was geweest.

Daarnaast konden we bij winst officieus kampioen van Heemstede worden. Omdat we dan zowel van onze eigen JO12-3, RCH én HFC gewonnen zouden hebben. Toch een lekker idee!

Last but not least is het sowieso altijd fijn om de kakkers van HFC te kakken te zetten. 😊 Waar RCH zich voorheen volvrat aan successen, aten HFC-ers kennelijk graag grote stukken aardappel. Die aardappel zit nog steeds in die keel. Stukjes eetcultuur van oudsher zullen we maar zeggen. Beter voetballen gaan ze er niet van. Ook deze week gingen drie puntjes mee richting de Cruquiusweg. We hebben ons buikje rond gegeten aan puntjes!

De wedstrijd tegen HFC was vanaf minuut één knalwerk. De spanning was om te snijden. Kansen waren over en weer te bewonderen. Vico was geblesseerd, dus moesten we creatief zijn met de keepers. Dat pakte allemaal goed uit. Koen, Cruz, Adam en Mick hielden allemaal het doel schoon met bovengemiddelde kunsten.

Snel beter worden Vico! In het doel op en het veld hebben we je nodig. Ook Jenoah moest deze wedstrijd voorbij laten gaan. Zeilkamp was pittiger dan verwacht. Te veel met de dames bezig geweest, hoop ik 😊. Volgende week is hij er vast weer bij.

Achterin stond het als een huis. Mick en Gijs lieten geen enkel gaatje vallen en verzorgden met net voetbal de opbouw. James bestreek de hele rechterkant en hield drie spelers van HFC bezig. Lars was onverwoestbaar deze week. Man of the Match. Via de meest oogstrelende slidings veroverde hij de bal, waarna hij met soepele voetbewegingen iedereen op het verkeerde been zette. Koen en Adam werkten als paarden en moesten grote stukken van het veld belopen. Box to Box, keer na keer. Ga er maar aanstaan.

In het tweede kwart kwamen we verdiend op voorsprong. Yasin werd diep gestuurd door James, nadat Cruz de bal veroverde via een bijna overtreding. Mocht net nog op deze mannelijke manier! Mooi om te zien hoe Cruz steeds minder flegmatiek en meer fanatiek wordt. Lekker beuken! 😊

Yasin haalde de achterlijn (zoals getraind!) en keek goed om zich heen. Yasin had Nathu allang gezien bij de tweede paal die deze supercounter op professionele wijze half glijdend binnen werkte. Ons publiek sprong een gat in de lucht van blijdschap! Pracht goal. Een Bayern-counter bijna…

De tweede helft ging de temperatuur minuut voor minuut meer naar het kookpunt. Een heerlijk gerecht werd het publiek voorgeschoteld door beide teams. Maar liefst 3 vijandige vrijetrappen binnen 15 meter van onze goal moesten we overleven. De scheidsrechter van HFC deed er alles aan om een puntje zeker te stellen van dichtbij, maar onze mentaal steeds sterkere boys lieten zich niet gek maken. Adam had de trekker moeten overhalen een paar minuten voor tijd, maar vergat ons op 0-2 te zetten. Zo was het billenknijpen tot het eind.

Wederom was het “de man met de rode jas langs de lijn” die de jonge scheidsrechter instrueerde wat te doen. Tenenkrommend. Dit keer juist niet eerder affluiten, maar vooral langer doorspelen om HFC meer tijd te gunnen. Het mocht niet baten voor “de Heeren van stand”. De stand bleef voor de heren tot het eind 0-1. Wellicht zat de aardappel in de keel in de weg, maar het lukte uiteindelijk drie minuten over tijd pas om het laatste voor ons verlossende fluitsignaal te doen klinken.

Onze boys vielen letterlijk op de grond van genot en vermoeidheid. Wat een prestatie en resultaat! Officieus kampioen van Heemstede dus nu én bovenaan in de competitie. Vier gespeeld 12 punten… Hulde! Wat een team!

Zo kwam een einde aan deze bevredigende zaterdag morgen. Zulke overwinningen smaken naar meer! Als we volgende week ook niet Hoofddorp verpulveren, eet ik mijn schoen op! Op de weg terug eerst maar weer even langs de supermarkt. “Wat zullen we eten vanavond?”

Tot volgende week!

Arjen Lindeman